رفتن به مطلب

جستجو در تالارهای گفتگو

در حال نمایش نتایج برای برچسب های 'مراقبت'.

  • جستجو بر اساس برچسب

    برچسب ها را با , از یکدیگر جدا نمایید.
  • جستجو بر اساس نویسنده

نوع محتوا


تالارهای گفتگو

  • موضوعات تخصصی
    • کامپیوتر
    • موبایل و پی دی ای
    • انجمن بازی
    • انجمن اینترنت
    • انجمن گرافیک و مالتی مدیا
    • خودرو و رانندگی
    • انجمن وب مستر
  • موضوعات عمومی
    • فرهنگ و هنر
    • فیلم و سریال
    • آهنگ ها
    • خانواده و زیبایی
    • ایرانگردی و جهانگردی
    • سرگرمی
  • موضوعات علمی
    • رشته های فنی مهندسی
    • رشته های علوم پزشکی
    • رشته های علوم انسانی
    • انجمن مدرسه
    • علم و دانش
    • انجمن طبیعت و جانداران
  • موضوعات خبری
  • انجمن روابط عمومی كام به كام

وبلاگ‌ها

چیزی برای نمایش وجود ندارد


جستجو در ...

نمایش نتایجی که شامل ...


تاریخ ایجاد

  • شروع

    پایان


آخرین بروزرسانی

  • شروع

    پایان


فیلتر بر اساس تعداد ...

تاریخ عضویت

  • شروع

    پایان


گروه


About Me

19 نتیجه پیدا شد

  1. برای حفاظت خودم و جلوگیری از انتشار بیماری، چه کار کنم؟ مراقب‌های همگانی جدیدترین اطلاعات درباره طغیان بیماری کووید-19 را از طریق وب‌سایت سازمان جهانی بهداشت و مسئولین بهداشت عمومی کشور یا محل زندگیتان، پیگیری کنید. در بسیاری از کشورها موارد ابتلا به ویروس جدید کرونا مشاهده شده‌ و در چندین کشور نیز طغیان این بیماری گزارش شده‌‌است. در چین و چند کشور دیگر، مسئولان موفق شده‌اند روند طغیان این بیماری را کاهش داده یا متوقف کنند. با این‌حال همچنان شرایط غیرقابل پیش‌بینی است؛ بنابراین پیوسته آخرین اخبار درباره طغیان این بیماری را دنبال کنید. مراقبت‌های ساده‌ای وجود دارند که با انجام آن‌ها می‌توانید احتمال ابتلای خود به کووید-19را کاهش داده و مانع از انتشار آن شوید: دست‌هایتان را بطور مرتب و کامل با آب و صابون بشویید یا با محلول‌های ضدعفونی‌کننده حاوی الکل تمیز کنید. چرا باید بطور مرتب دست‌ها را بشوییم؟ زیرا ویروس‌هایی که ممکن است روی دستهایتان باشند با شستشوی (صحیح) دستها با آب و صابون و یا استفاده از محلول‌های ضدعفونی کننده حاوی الکل، از بین میروند. از فردی که سرفه یا عطسه می‌کند، حداقل 1 متر (3 فوت) فاصله بگیرید. چرا باید از فرد بیمار فاصله بگیریم؟ زیرا افراد با عطسه یا سرفه‌ حجم زیادی از قطرک‌ها ی ریز را از دهان و بینی شان به اطراف پخش می کنند. این قطرک‌ها ممکن است حامل ویروس باشند. اگر در نزدیکی یک فرد مبتلا به کووید-19 باشید و آن فرد سرفه کند، شما از طریق تنفس این قطرک‌های حامل ویروس ممکن است به این بیماری مبتلا شوید. به چشم‌ها، دهان و بینی ‌‌‌تان دست نزنید. چرا نباید دست بزنیم؟ چون دست‌های ما با سطوح زیادی در تماس هستند و ممکن است آلوده به ویروس باشند. با لمس چشم‌ها، دهان و بینی با دست‌های آلوده، ویروس به آنها منتقل شده، از طریق این نواحی به بدن شما وارد میشود و می‌تواند شما را بیمار کند. مطمئن شوید که هم شما و هم اطرافیانتان بهداشت تنفسی را رعایت می‌کنید. بهداشت تنفسی به معنای پوشاندن دهان و بینی با آرنج خم شده یا دستمال کاغذی در هنگام عطسه و سرفه است. بلافاصله بعد از سرفه و عطسه، دستمال کاغذی خود را دور بیاندازید. چرا بهداشت تنفسی را رعایت کنیم؟ چون قطرک‌های تنفسی عامل انتقال ویروس هستند. با رعایت بهداشت تنفسی می‌توانیم از ابتلای خود و اطرافیان‌مان به بیماری‌های ویروسی مثل سرماخوردگی، آنفلوآنزا و کووید-19 جلوگیری کنیم. اگر احساس بیماری می‌کنید در خانه بمانید. اگر تب دارید، سرفه می‌کنید و به سختی نفس می‌کشید، به پزشک مراجعه کنید و قبل از مراجعه حتماً تماس بگیرید. به توصیه‌های مسئولین بهداشت و سلامت در محل زندگی خود، عمل کنید. چرا قبل از مراجعه زنگ بزنیم؟ چون مسئولین بهداشت و سلامت کشور و محل زندگی شما، تازه‌‌ترین اطلاعات مربوط به وضعیت بیماری در منطقه شما را در دست دارند. اگر پیش از مراجعه زنگ بزنید، این امکان را به ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی می‌دهید تا سریعاً شما را به مراکز درمانی مناسب ارجاع دهند. این کار همچنین برای حفاظت از خودتان، جلوگیری از گسترش ویروس و ابتلای دیگران مؤثر است. تازه‌ترین وضعیت مناطق آلوده به کووید-19 را دنبال کنید (شهرها یا مناطقی که کووید-19 در آن‌ها بطور گسترده در حال انتشار است). در صورت امکان از سفر به این مناطق خودداری کنید؛ به‌خصوص اگر سالمند هستید یا دیابت، ناراحتی قلبی یا کلیوی دارید. چرا نباید به این نقاط سفر کنیم؟ زیرا احتمال ابتلای شما به کووید-19 در این مناطق بیشتر است. مراقبت‌های لازم برای افراد ساکن در مناطقی که کووید-19 در آن شیوع پیداکرده و کسانی که اخیرا (14 روز گذشته) به این مناطق سفر داشته‌اند: مراقبت‌هایی که در موارد فوق شرح داده شد را انجام دهید (مراقبت‌های لازم برای همه). با ماندن در خانه، فاصله خود با سایرین را رعایت کنید. اگر احساس بیماری می‌کنید یا حتی فقط علائم خفیفی مثل سردرد، تب 37.3 درجه سانتیگراد یا بیشتر یا آبریزش بینی دارید، در خانه بمانید تا علائم برطرف شود. اگر خارج از خانه کار ضروری دارید، برای تأمین موادغذایی نیاز است خرید بروید یا قرار است فرد دیگری اقلام موردنیازتان را بیاورد، حتماً ماسک بزنید تا دیگران را بیمار نکنید. زیرا پرهیز از ارتباط با دیگران و خودداری از مراجعه غیرضروری به مراکز درمانی، به ارائه مؤثرتر اقدامات پزشکی کمک می‌کند و همین موضوع باعث می‌شود شما و دیگر افراد از ابتلا به کووید-19 و دیگر بیماری‌های ویروسی مصون بمانید. در صورت بروز تب، سرفه‌ و تنگی نفس، حتما پیگیر مراقبت‌های درمانی باشید. چراکه این موارد ممکن است ناشی از عفونت دستگاه تنفسی و مشکلات جدی دیگر باشد. حتما پیش از مراجعه تماس بگیرید و اگر اخیراً سفر کرده‌اید یا با افرادی که تازه از سفر برگشته‌اند در ارتباط بوده‌اید، حتما این موارد را به درمانگرتان بگویید. چرا قبل از مراجعه اول تماس بگیریم؟ تماس با این مراکز به ارائه دهنذگان خدمات سلامت کمک میکند تا را سرعت شما را به مناسب‌ترین مراکز هدایت کنند. همین موضوع از گسترش احتمالی کووید-19 و سایر ویروس‌ها جلوگیری می‌کند.
  2. [h=1] [/h]http://img1.tebyan.net/big/1388/10/23025559392262001889220869197107927614225.jpg یکی از دغدغه های داوطلبان جراحی زیبایی بینی، مراقبت های پزشکی بعد از عمل است. با خواندن 14 نکته زیر می توانید اطلاعات مفیدی درباره مراقبت های بعد از رینوپلاستی به دست آورید تا با شرایط جدید راحت تر کنار بیایید. * در انتهای عمل جراحی روی بینی بیمار قالبی از جنس پلیمر سبک(به جای گچ که سابقا استفاده می شد) گذاشته می شود. این قالب بین روز چهارم تا هفتم توسط جراح از روی بینی برداشته می شود. در طی این مدت لازم است از وارد شدن هر ضربه و نیز از دست زدن به آن اجتناب شود. در همان روز برداشتن قالب، بیمار می تواند قبل از مراجعه به مطب به طور کامل به حمام برود و سر و صورت خود را بشوید. در این حالت چسبها شل می شود و برداشتن قالب را تسهیل می کند. * معمولا هیچ برش و یا بخیه ای روی پوست بینی وجود ندارد. در تعدادی از بیماران که بخیه دارند، بین روز چهارم تا هفتم بخیه بینی توسط جراح برداشته می شود. * پس از برداشتن قالب، با استفاده از چسب های ضدحساسیت روی بینی، سعی می شود تا ثبات بیشتری برای بینی در روند ترمیمی تامین گردد. مدت زمان استفاده از این چسب ها در بیماران مختلف متفاوت است. * در مواردی که توام با جراحی پلاستیک بینی، جراحی انحراف تیغه بینی نیز انجام شده باشد، در بسیاری از این موارد ورقه هایی از جنس سیلیکون به طور موقت در دو طرف تیغه بینی قرار داده می شود تا از چسبندگی و عود انحراف جلوگیری شود. این ورقه ها معمولا بین هفته اول تا سوم توسط جراح از داخل بینی بیرون آورده می شوند. * در طی این چند هفته ی پس از عمل به علت جمع شدن و خشک شدن ترشحات در داخل بینی ممکن است تنفس مشکل شود. برای رفع این مساله بیمار می تواند روزانه در چند نوبت محلول سرم نمکی نرمال را با استفاده از یک سرنگ 20 سی سی بدون سوزن در حالی که در دست شویی ایستاده است، در بینی خود بریزد، به طوری که بدون خیس شدن چسب ها، مقداری از ترشحات بینی شستشو داده شود و خارج گردد. * تا دو هفته پس از عمل سعی شود از تخلیه ترشحات بینی با فشار خودداری شود. * در بعضی از بیماران در هفته های اول پس از عمل ممکن است لب بالا مقداری بی حس باشد. این حالت ظرف چند هفته از بین می رود. * در طی روزهای اول پس از عمل باید از هر گونه ضربه به بینی پرهیز شود. به عنوان مثال در هنگام خواب باید طاق باز خوابید و در هنگام پوشیدن و درآوردن لباس از لباس های دگمه دار یا زیپ دار استفاده کرد تا ضربه ای به بینی وارد نشود. * در هنگام خوابیدن سعی شود نیم تنه ی بالا، بالاتر از پاها قرار گیرد تا ورم کمتری در ناحیه صورت ایجاد شود. می توان در منزل با گذاشتن بالش هایی در زیر تشک، شیب حدود 30 درجه را ایجاد کرد. نشستن یا ایستاده بودن در روز اول نه تنها مانعی ندارد بلکه بهتر از این است که بیمار درازکش باشد چرا که این حالت عمودی به کاهش ورم کمک می کند. * در هفتههای اول پس از عمل لازم است از فعالیت های بدنی شدید و ورزش های سنگین اجتناب شود، به ویژه ورزش هایی که موجب برافروخته شدن صورت می شوند. از ورزش های رزمی و یا ورزش هایی که با احتمال ضربات توپ به بینی همراه اند مدت زمان بیشتری باید اجتناب شود. * هیچ محدودیت غذایی وجود ندارد به جز آن که از خوردن غذاهایی که به جویدن طولانی نیاز دارند، مانند استیک، کباب برگ، ساندویچ و امثال آن ها در هفته های اول باید پرهیز شود. در طی روزهای اول پس از جراحی بهتر است گوشت و مواد مغذی دیگر ابتدا در مخلوط کن نرم شود تا جویدن کمتری لازم باشد. همچنین از خوردن چای و قهوه داغ در این روزها اجتناب شود. نوشیدن مایعات کافی مانند آب میوه و سوپ به رفع خشکی دهان کمک می کند. * در هفته اول پس از عمل سعی شود عطسه با دهان باز انجام شود و از حرکات شدید صورت در هنگام خنده و و نیز از گریه اجتناب شود. * از گذاشتن عینک طبی یا آفتابی به مدت یک ماه خودداری شود. در صورتی که با استفاده از چسب ضد حساسیت عینک به پیشانی متصل شود، از همان روز اول می توان از عینک استفاده نمود. * به علت چسب هایی که پس از عمل روی بینی زده می شود، ممکن است در ماه های اول پس از عمل پوست بینی چرب تر باشد و نیز در افراد مستعد جوش های صورت بیشتر شود که در این موارد داروهای مناسب توسط پزشک تجویز می شود. تبیان
  3. نکاتی برای مراقبت از پوست آقایان ارایش کردن مردان چرا اقایان باید بیشتر از خانمها به فکر پوست خودشان باشند؟ خیلی وقت پیش مراقبتی از پوست مردان وجود نداشت و فقط در حد رعایت نظافت بود مانند یک قالب صابون، و وسیله ای برای اصلاح صورت بود. به مرور زمان از مرطوب کننده صورت و اسپری های مو استفاده شد . در این بخش نکاتی برای مراقبت از پوست آقایان بیان میکنیم که مفید هستند : 1. پوست خود را با استفاده از یک پاک کننده صورت ملایم خوب پاک کنید محصولات پاک کننده در بازار فراتر از یک قالب صابون است! شما نیاز به شستن تمام آلاینده ها، خاک و دوده از صورت خود هستید چون آلاینده ها باید از صورت پاک بشوند وگرنه به پوست صدمه می زنند. با این حال، صابون ساده و قدیمی نیز می تواند پوست را خشک و تحریک کند . آقایان باید ازپاک کننده صورت مخصوص مردان استفاده نمایید. حاوی یک مرطوب کننده است پوست به آن نیاز دارد 2. یک یا دو بار در هفته لایه برداری کنند لایه برداری یکی از جدید ترین مراقبت پوست مردان است که به سادگی سلولهای مرده پوست را از سطح پوست پاک میکند، و اصلاح صورت را راحت تر میکند. فقط نیاز به شستن صورت با یک اسکراب لایه برداری، دو بار در هفته دارید تا منافذ پوست تمیز و اصلاح آسانتر شود 3. استفاده روزانه از یک مرطوب کننده خوب مرطوب کننده پوسته پوسته شدن پوست را از بین می برد و صورت را جوان کرده و نمیگذارد چین و چروک شود . 4. استفاده از کرم های ضد آفتاب برای محافظت از پوست این نه یک درمان زیبایی بلکه به عنوان یک اقدام احتیاطی معقول است. هر زمان که میخواهید در فضای آزاد بروید، همیشه کرم ضد آفتاب به صورت بزنید، حتی زمانی که هوا آفتابی نیست. بیش از حد در معرض نور خورشید قرار گرفتن باعث سرطان پوست می شود 5. استفاده از نرم کننده لب برای خشک شدن لبها در سرمای زمستان نرم کننده لب لازم است 6. مقدار زیادی آب بنوشید تا پوست سالم داشته باشید نوشیدن روزانه مقدار زیادی آب، پوست را هیدراته و صاف میکند. حداقل هشت لیوان آب در روز برای پوست خوب است. 7. خوردن میوه و سبزیجات تازه و تمیز برای سلامتی پوست مفید است خوردن بیش از حد همبرگر، ادویه های کاری و پیتزا به پوست صدمه میزند. مقدار زیادی میوه و سبزیجات تازه بخورید و در رژیم غذایی خود ماهی داشته باشید ، چرا که حاوی اسیدهای چرب امگا 3، است که در رشد سلولهای جدید پوست موثر است 8. اطراف چشم یکی از اولین جاهایی که پیری را نشان میدهد اطراف چشم است. پوست اطراف چشم بسیار نازک و شکننده است و به راحتی آبش را از دست میدهد و زود خشک میشود. کرم دورچشم در زیر و اطراف گوشه چشم برای پیشگیری ازچروک زیر چشم لازم است 9.محصولات خیلی ارزان نخرید محصولات ارزان بسیار چرب هستند. همچنین حاوی برخی از مواد شیمیایی بسیار تند هستند که پوست را تحریک کرده و به پوست صدمه میزند 10. ورزش روزانه ورزش نه تنها برای بدن و قلب مفید است بلکه در پوست هم تاثیر دارد . ورزش باعث می شود تمام سموم از منافذ پوست تمیز شود چون گردش خون در پوست بهتر انجام می شود. منبع : hidoctor.ir
  4. لپ تاپ ها نقش پررنگی در زندگی امروز ما برای انجام وظایف مختلف ایفا می کنند. تنوع قدرت سخت افزاری و قابلیت حمل بالا، لپ تاپ ها را به یکی از پرکاربردترین ابزارهای حال حاضر مبدل کرده اند. پس رسیدگی به این ابزار کارآمد اقدامی منطقی است. باتری یکی از مهمترین اجزا لپ تاپ است که میزان شارژدهی آن می تواند عاملی کلیدی برای مصرف کنندگان به منظور انتخاب یک محصول باشد. در همین راستا، اقدام هایی را می توان برای طول عمر بیشتر باتری لپ تاپ مد نظر قرار داد که در ادامه برخی از آنها را بررسی می کنیم. http://salijoon.ws/mail93/930911/410265_668.png بیش از اندازه شارژ نکنید هنگامی که برای نخستین بار لپ تاپ خود را برای شارژ باتری آن به برق متصل می کنید برای کالیبره شدن باتری باید شارژ کامل صورت بگیرد. پس از آن، حفظ شارژ باتری بین 40 و 80 درصد را هدف گذاری کنید. به گفته بخش خدمات مشتری اپل، این اقدام حفظ حرکت گهگاه الکترون ها در باتری را موجب می شود و در نتیجه به عمر بیشتر آن کمک می کند.البته صحبت در این زمینه راحتتر از عمل به آن است. با این وجود در طول روز نیم نگاهی به آیکون باتری لپ تاپ خود و درصد آن داشته باشید. اگر قصد خروج از خانه را دارید لپ تاپ خود را خاموش کنید و بدون آن که به برق متصل باشد آن را روی یک میز قرار دهید. همچنین اگر استفاده چندانی از لپ تاپ خود نمی کنید حداقل یک بار در ماه باید باتری آن را شارژ و تخلیه کنید. باتری را خنک نگه دارید اکثر لپ تاپ های حال حاضر از باتری های یون لیتیوم سود می برند که باید در دمای بین 50 تا 95 درجه فارنهایت (10 تا 35 درجه سانتیگراد) نگهداری شوند. بی تردید، این دامنه دما را همواره نمی توان برای باتری لپ تاپ فراهم کرد، از این رو برای تسهیل شرایط می توان دمای اتاق را مطلوب دانست.برای آن که از تامین شرایط مناسب دمایی برای لپ تاپ خود اطمینان حاصل کنید توجه به دریچه های هوا و عملکرد مناسب فن از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هنگامی که از لپ تاپ استفاده می کنید نباید آن را به گونه ای قرار دهید که دریچه های هوا مسدود شوند. عدم جریان مناسب هوا افزایش دما و گرمای بیش از اندازه لپ تاپ را موجب می شود. گرما یکی از عوامل تاثیرگذار بر عمر باتری است. برای گردش هرچه بهتر هوا در اطراف لپ تاپ می توانید از پایه های خنک کننده استفاده کنید. به روز رسانی، به روز رسانی، به روز رسانی اکثر شرکت ها به طور مداوم در پی یافتن راه هایی برای بهبود عمر باتری از طریق به روز رسانی های نرم افزاری هستند. از این رو، دریافت آنها می تواند نقش کلیدی در عملکرد باتری ایفا کند. در نتیجه، نسبت به نصب آخرین به روز رسانی نرم افزاری در رایانه خود اطمینان حاصل کنید. http://salijoon.ws/mail93/930911/410266_842.jpg لپ تاپ را بدون استفاده رها نکنید باتری لپ تاپ را نباید برای مدت طولانی بدون استفاده نگه دارید. اما شاید مجبور باشید برای یک سفر کاری لپ تاپ خود را چند ماه در خانه باقی بگذارید. بر همین اساس، نگهداری درست از باتری لپ تاپ را باید مد نظر قرار دهید. در این شرایط شارژ باتری لپ تاپ باید 50 درصد باشد و در محیطی همواره خنک قرار بگیرد. رها کردن لپ تاپ در شرایطی که شارژ باتری آن به طور کامل خالی شده است می تواند آسیب دائمی به باتری وارد کرده و برای همیشه آن را بی استفاده کند. نگهداری باتری با شارژ کامل نیز می تواند کوتاه شدن طول عمر آن را موجب شود.نگهداری و افزایش طول عمر باطری لپ تاپ باطری من چه مدت کار می کند؟ باطری لپ تاپ شما چه از آن استفاده کنید و چه استفاده نکنید به مرور زمان از بین خواهد رفت و عمر آن کم می شود و این کاهش عمر از زمانی که باطری ساخته می شود شروع می شود و تا زمانی که باطری از کار بیوفتد ادامه دارد . عناصر داخل باطری تازمانی که دیگر قادر به تامین برق لپ تاپ نباشند به کندی با هم واکنش می دهند.علاوه بر این باطری ها بین ۳۰۰ تا ۸۰۰ شارژ و دشارژ دوام می آورند. باطری به تدریج ظرفیت نگهداری خود را از دست می دهد تا زمانی که دیگر توان روشن نگهداشتن لپ تاپ شما را نداشته باشد. . به طور معمول باطریهای لپ تاپ از یک سال تا سه سال قابل استفاده هستند. حرارت به همراه نحوه استفاده معمول از باطری ها با طول عمر آنها ارتباط دارد. شما به راحتی می توانید عمر باطری را با رعایت برخی اصول نگهداری زیاد کنید. حرارت زمانی که باطری را از دستگاهاتان جدا می کنید بعد از مدت زمانی مقداری از شارژ خود را از دست می دهد به این رویداد self-discharge می گویند که مقدار کم آن در مدت زمان طولانی امری عادی برای باطریهای قابل شارژ است . در دمای پایین self-discharge کاهش می یابد و فرایند کاهش عمر در عناصر باطری آهسته تر رخ می دهد . بنابراین در دمای بالاتر باطری ها خیلی زودتر عمر خود را از دست می دهند. چه وقت آنرا به به برق شهر وصل کنم یا از برق شهر جدا کنم؟ باقی ماندن لپ تاپ در برق شهر دمای داخلی باطری را بالا می برد. جداکردن باطری در مواقعی که به آن نیاز ندارید و قرار دادن آن در مکانی خشک و خنک به کند کردن فرایند کاهش عمر باطری کمک خواهد کرد. نگهداری لپ تاپ در محیطی گرم به باطری آسیب می رساند .مقدار استفاده از باطریهای Li-Ion به اندازه یک چرخه شارژ و دشارژ ۳۰۰ تا ۸۰۰ مرتبه ای ارزیابی شده است . مقداری از این چرخه ها زمانی که شما باطری خود را در لپ تاپ متصل به برق شهر نگه می دارید استفاده می شود. زمانی که شارژ باطری به ظرفیت ۱۰۰% نرسیده ( مثلا ۹۵%) آنرا از لپ تاپ جدا کنید ودر مکانی خنک و خشک قرار دهید. در آوردن و نگهدراری باطری در مکان خشک و خنک به مصرف نشدن تعدادی از این چرخه ها کمک می کند. باطریهای لیتیوم یون شامل اثر حافظه باطری (نیازمند تخلیه کامل قبل از شارژ کردن ) مثل باطریهای قدیمی نمی شوند . تخلیه و شارژ کامل باعث افزایش کم شدن ظرفیت نگهداری باطری می شود. یک مجموعه از تخلیه های جزئی برای باطریهای لیتیوم یون از یک تخلیه کامل بهتر است . شما باید بطور معمول باطری را هر چند وقت یکبار کالیبره کنید. در مورد نحوه کالیبره کردن باطری در ادامه توضیح خواهم داد. آیا باطری را به برق شهر متصل نگه داریم یا نه؟ جدا کردن باطری از لپ تاپ هنگامی که به برق شهر وصل است : مزایا: جلوگیری از استفاده شدن چرخه های شارژ نگهداری باطری در شرایط خنک تر ( هنگامی که لپ تاپ به برق وصل است گرم می شود) و کند کردن فرایند کاهش عمر آن معایب: عدم استفاده از باطری به عنوان پشتیبان در هنگام افت ولتاژ یا قطع برق از دست دادن اطلاعات ذخیره نشده هنگام قطع برق نیاز به استفاده از UPS در صورت نیاز به برق پشتیبانباطری را هنگامی که لپ تاپ به برق وصل است روی آن باقی بگذاریم: مزایا: باطری یه عنوان یک پشتیبان هنگام قطع برق سرویس می دهد. مناسب تر بودن هنگام نیازهای اضطراری باطری نیاز به زمان گرم شدن و برگشت به دمای محیط (وقتی آنرا در یخچال نگهداری می کنید ) را ندارد. معایب: استفاده شدن چرخه های شارژ دمای باطریها در هنگام اتصال به برق بالاتر است و عمر آنها کاهش می یابد.عمر باطریهایم را چطور طولانی تر کنم؟ کالیبره کردن باطری با یک تخلیه کامل بعد از هر ۳۰ بار شارژ به نگهداری ظرفیت نگهداری باطری کمک می کند . نگذارید همیشه باطری تخلیه کامل شود تا آنرا شارژ کنید به غیر از مواردی که قصد کالیبره کردن آنرا دارید. باطریهای لیتیوم یون ظرفیت شارژ کمتری را هنگامی که به طور جزئی شارژ شوند از دست می دهند . پیشنهاد می شود با رسیدن میزان شارژ باطری به ۱۰ تا ۲۰ درصد آنرا شارژ کنید. باطری را جدا کنید و در مکان خشک و خنک نگهداری کنید. میزان شارژ بهینه باطری جهت نگهداری طولانی ۴۰% است . نگهداری باطری با شارژ پایین آسیب و خرابی باطری را نتیجه می دهد. اگر باطری خود را در یخچال نگهداری می کنید با یک کیسه پلاستیکی آنرا از رطوبت حفظ کنید و قبل از استفاده مجدد از آن با در دمای اتاق قرار دادن آن اجازه دهید تا به دمای عادی برگردد. فرسودگی باقیمانده باطری نرم افزارهای مربوط به تعیین میزان باقی مانده فرسودگی سخت افزاری باطری ) Battery-wear-level ( مثل نرم افزار کنترل لپ تاپ می تواند میزان استهلاک باقی مانده باطری و عمر آن را مشخص نماید . بسیاری از این نرم افزارهای زمانیکه استهلاک باقیمانده باطری به ۱۶% می رسد هشدار می دهند. متغیرهای بسیاری می تواند بر میزان استهلاک باطری اثر بگذارد از جمله مشخصات لپ تاپ ، تنظیمات بایوس و نرم افزاری و غیره . در مورد انفجار باطریها و فراخوان آنها چه؟ اخیراً گزارشات زیادی درباره انفجار باطریها بوده است . به طور عادی ممکن است شما هم در مورد امنیت باطری لپ تاپ خود سوال داشته باشید. علت انفجارهای اخیر باطریها آلودگی جزئی ذرات فلزی به کار رفته درون آنها در کارخانه های مطمئن بوده است . فراخوان برای باطریهایی که ریسک وجود این آلودگی را داشته اند انجام گرفته است . این لیست هایی است که از ۲۳ اکتبر ۲۰۰۶ فراخوان شده اند می باشد. شما می توانید بررسی کنید که آیا باطری شما در خطر است یا نه ؟ راهنمایی های ساده در مورد باطریهای لیتیوم یون * گرما بدترین دشمن باطری شماست . *از رها کردن باطری در مکانهای بیش از حد گرم مثل داخل خودرو در طول روز خودداری کنید. *یک تخلیه کامل اثر بدتری روی عمر باطری می گذارد تا چندین تخلیه جزئی *نیازی به نگرانی از اثر حافظه (battery memory)در باطریهای لیتیوم یون نیست . *عادت کنید باطری را موقعی که به ۱۰ تا ۲۰ درصد ظرفیت می رسد شارژ کنید. *هیچ وقت تا ۰% باطری را تخلیه نکنید چرا که این کار می تواند باطری شما را بلا استفاده کند. *باطری خود را پس از هر ۳۰ بار تخلیه با یکبار تخلیه کامل کالیبره کنید. *در صورتی که زمانی طولانی از برق شهر استفاده می کنید می توانید با جدا کردن باطری و قرار دادن آن در یک مکان نگهداری طولانی به زیاد کردن عمر باطری خود *کمک کنید. *شرایط نگهداری طولانی میزان شارژ ۴۰% و مکانی خشک و خنک است . *بسیاری از با تجربگان نگهداری باطری در یخچال را توصیه می کنند. هنگام این کار برای جلوگیری از رطوبت از یک کیسه پلاستیکی محکم برای پوشش استفاده کنید و قبل از استفاده مجدد یا شارژ آن با بیرون گذاشتن آن اجازه بدهید تا به دمای معمولی اتاق بر گردد. *هرگز باطری را فریز نکنید. (نتیجه اخلاقی اینکه بعد از اینکه این متن را ترجمه کردم دقیقاً در خط آخر این توصیه را نوشته بود . در حالیکه باطری بیچاره من به دلیل توصیه وبلاگ نویسان عزیز کپی بردار الان ۱۰ ساعت است که در فریزر به سر می برد.البته دربعضی مراجع لاتینهم دیدم که این روش توصیه شده و بعضی هم اعلام کردند که نتیجه گرفتند . به هر حال مسئولیتش با خودتون .توصیه می کنم رو باطری هایی که تقریبا بلا استفاده شده اند فریز شدن را امتحان کنید.) منبع بلاگفا
  5. [h=1] http://img1.tebyan.net/big/1388/03/68316654101251002248747165291381495448.jpg [/h]هنگامي که يکي از اعضاي خانه بيمار ميشود، اين بيماري بر همه افراد خانواده تاثير ميگذارد و به نوعي همه درگير ماجرا ميشوند، اما چگونگي مراقبت از بيمار در خانه، روشهايي دارد که همه ما بايد از آن اطلاع داشته باشيم و به کليه موارد آن عمل کنيم، زيرا مراقبت صحيح، موجب بهبودي سريعتر بيمار ميشود. براي اينکه بدانيم چگونه بايد از فرد مبتلا به يک نوع بيماري عفوني در خانه مراقبت کنيم، گفتگويي با دکتر سيدرضا سلمانمنش، متخصص بيماريهاي عفوني و عضو هيات علمي دانشگاه شهيد بهشتي انجام داده ايم. آقاي دکتر! چگونه بايد از فردي که به نوعي بيماري عفوني مبتلا شده است، در خانه مراقبت کنيم؟ بيماريهاي عفوني طيف بسيار گستردهاي دارند و بر اساس تقسيمبنديهاي مختلف ميتوان آنها را از هم تفکيک کرد، مثلا سرماخوردگي، آنفلوآنزا، سرخک، سرخجه، اوريون، آبلهمرغان، هپاتيت A و B از نوع بيماريهاي عفوني ويروسي هستند، اما گروهي از گلودردها در گروه بيماريهاي عفوني باکتريايي جاي ميگيرند و بالاخره پديکولوزيس(شپش) و آسکاريس نيز جزو بيماريهاي عفوني انگلي هستند، حتي عامل ايجاد گروهي از اين بيماريهاي عفوني نيز ميتواند عامل قارچي باشد. از طرف ديگر، بايد ديد که کدام يک از اعضاي خانواده به يکي از اين بيماريهاي عفوني مبتلا شده است، زيرا مراقبت از کودک بيمار با فرد بزرگسال يا سالمند کمي متفاوت است. البته بيماريهاي عفوني به دو دسته واگيردار (مانند هپاتيت ويروسي، سل، سرماخوردگي، آبلهمرغان، اوريون) و غيرواگيردار (مانند انواع سرطانها) تقسيم ميشوند که مراقبت از اين دو گروه نيز با هم تفاوتهاي بسياري دارد. سرماخوردگي، آنفلوآنزا، عفونتهاي تنفسي، آبلهمرغان و اوريون از شايعترين بيماريهاي عفوني واگيردار محسوب ميشوند. نکته بسيار مهم اين است که بسياري از بيماريهاي عفوني با تب بروز ميکنند و در واقع شايعترين علامت ابتلا به يک بيماري عفوني، تب کردن است. نگهداري از فرد مبتلا به نوعي بيماري عفوني واگيردار شامل چه مواردي است؟ مهمترين بخش نگهداري از بيمار در خانه اين است که اتاق بيمار مشخص شود تا اگر ميکروبي وجود دارد در اتاقهاي ديگر منتشر نشود. http://img1.tebyan.net/big/1388/03/1316489213191880262222078625274146163195.jpg از طرف ديگر، فرد مبتلا به نوعي بيماري عفوني به مرور زمان دچار ضعف سيستم ايمني بدن هم ميشود که اين جداسازي در جلوگيري از انتقال ميکروبها به بدن او نيز نقش به سزايي دارد. به عنوان مثال، سرماخوردگي، شايعترين بيماري عفوني در انسانهاست که نوعي عفونت ويروسي است و معمولا با علايمي چون احساس خارش يا سوزش در حلق، بيني و يا گوش همراه است و به دنبال آن گلودرد، سرفه، سردرد، تب و لرز و دردهاي عضلاني و بدن درد ظاهر ميشود و استراحت، نوشيدن مايعات کافي و مصرف منظم دارو از جمله روشهاي درماني است، اما معمولا کودکان و سالمندان در سپري کردن دوران نقاهت (بهبودي) کمطاقتتر و کمتحملترند و بالطبع نياز به مراقبت بيشتري دارند. مثلا چه جور مراقبتهايي؟ اتاقي که براي استراحت اين گروه در نظر گرفته ميشود، بايد ساکت باشد تا اين افراد در آرامش استراحت کنند. تغذيه مناسب و مقوي در اين دوره بسيار حايز اهميت است و هر چند که بيمار در اين دوره با بياشتهايي روبهرو است، اما بايد سعي کنيم با حوصله به او غذا بدهيم تا کمتر دچار ضعف سيستم ايمني بدن شود و بيماري او تشديد نشود. حتما دقت کنيد که داروها بايد با آب فراوان مصرف شوند. يک درجه طبي هم بايد در کنار بيمار موجود باشد تا هر چند ساعت يک بار بتوانيد درجه حرارت بدن او را کنترل کنيد. استفاده از دستگاه بُخور و مرطوب کردن فضا نيز از جمله روشهايي است که به بهبودي بيمار کمک ميکند، اما در تمامي مراحل نگهداري از بيمار بايد مراقب باشيد که بيماري به شما منتقل نشود. در عين حال، آموزش بهداشت فردي به کودک بيمار نيز بسيار حايز اهميت است. چگونه بايد از انتقال بيماري پيشگيري کرد؟ http://img1.tebyan.net/big/1388/03/143226126619521832337819419120238200213150.jpg يکي از مهمترين روشهاي پيشگيري، شستشوي مرتب دستها با آب و صابون است، زيرا دستها مهمترين راه انتقال عفونتها به درون بدن هستند. ظروفي که فرد بيمار در آن آب و غذا ميخورد و همينطور لوازم شخصي وي مانند حوله، مسواک و شانه نيز بايد از وسايل ديگر اعضاي خانواده جدا شود تا بيماري در خانه گسترش پيدا نکند. البته کودکان معمولا تحمل ماندن در يک اتاق را ندارند و براي نگه داشتن آنها در اتاق بايد از سرگرميهاي مختلف مانند کتاب، پازل، اسباببازي و... استفاده کرد، اما يادتان باشد که بعد از دوره بهبودي، وسايل و لباسهاي فرد بيمار بايد ضدعفوني شوند. گاهي هم براي پيشگيري از برخي بيماريهاي عفوني، تزريق واکسن و استفاده از ماسک بسيار ضروري است. همانطور که گفتم بيماريهاي عفوني، طيف بسيار وسيعي دارند و براي هر يک نيز روش درمان، مراقبت و پيشگيري ويژهاي وجود دارد، اما به طور کلي فردي که از يک بيمار عفوني مراقبت ميکند، بيشتر از ديگران در معرض خطر انتقال بيماري قرار دارد و بايد بيش از پيش بهداشت فردي را رعايت کند. تبیان
  6. سلام دوستان حتما میدونین که یکی از دشمنان اصلی رایانه ها گرما هست فکر میکنید رایانه ها چقدر تحمل گرما را دارند؟ گرما آن هم وقتی زیاد باشد می تواند بر عملکرد کامپیوتر و طول عمر قطعات آن تاثیر بگذارد. با این اوصاف همیشه این سوال مطرح است چطور می توان گفت که حالا سیستم بسیار داغ شده یا فقط گرم است، یا اینکه آیا باید نگران گرمای آن بود. اندازه گیری مقداری که گرمای سیستم بتواند به کامپیوتر شخصی آسیب وارد کند یا اینکه موجب کرش کردن سیستم شود سخت است، اما راه هایی برای مراقبت از این مقدار وجود دارد. در اینجا می توانید با عوامل تشدید کننده گرما در سیستم کامپیوتر و همچنین دمای مناسب سیستم آشنا شوید. حقیت ساده ای درباره این موضوع وجود دارد و آن این است که حرارت طبیعی ایجاد شده، حاصل جریان برق است. هر چیزی که انرژی مصرف می کند تا اینکه فعالیتی را به پیش ببرد حالا چه کامپیوتر باشد، یا موتور یک ماشین یا حتی بدن ما در نتیجه آن دما بالا می رود؛ البته مقدار انرژی برقی که سیستم نیاز دارد بستگی به کاری دارد که قرار است انجام دهد. اجزای درون کامپیوتر خیلی راحت گرما تولید می کنند، به خصوص دمای سیستم به واحد پردازنده مرکزی (CPU) و واحد پردازشگر گرافیکی (GPU) بستگی دارد و حاصل گسترش یافتن برق در سراسر مدار ها و مقاومت های داخلی یک کامپیوتر است.زمانی که CPU روی فرکانس های بالا و با سرعت بالایی در حال پردازش است، حالتی به نام اورکلاکینگ (Overclocking) پیش می آید که با تولید گرمای زیاد دمای سیستم را بسیار بالا می برد. فایده انجام این کار سریع تر شدن کار ها و پردازش بالاتر سیستم است، اما قطعا به ولتاژ بالایی از برق نیاز دارد که این وظیفه را به خوبی به سرانجام برساند. نیاز بیشتر CPU به برق و جریان الکتریسیته نتیجه ای برابر با گرمای بیشتر دستگاه در پی خواهد داشت. سیستم البته بی تفاوت در برابر افزایش شدید دما نمی ماند و فعالیتی برای کاهش گرما انجام می دهد که در آن کریستال های نوسان ساز را درگیر یک فرآیند می کند، به این فعالیت کاهش دما، آندرکلاکینگ (Underclocking) می گویند. به طور طبیعی زمانی که این کار انجام می شود بهره وری سیستم کاهش پیدا می کند.انجام دادن بازی ها، دیدن ویدئو، محاسبات سنگین، رایت کردن و کپی کردن فایل ها همگی می توانند فشار زیادی بر CPU وارد کنند. همان طور که احتمالا تا حالا خودتان هم حدس زده اید، زمانی که چند نمونه از این نوع فعالیت ها یا فعالیت های سنگین دیگر با هم به یک سیستم تحمیل شود، باعث گرمای بیش از حد سیستم خواهد شد و نگرانی هایی را در پی خواهد داشت. البته قدرت پردازنده های مختلف و میزان بهینگی مصرف در آنها هم تاثیر زیادی در میزان برق مصرفی و البته گرمای تولید آنها دارد؛ یعنی یک پردازنده سریع تر و بهینه تر که با معماری بهتری ساخته شده باشد در انجام امور یکسان نسبت به یک پردازنده ضعیف تر، انرژی کمتری مصرف می کند و همچنین گرمای کمتری هم ایجاد می کند. چطور میزان گرمای سیستم را بسنجیم حتی اگر گرمای سیستم بر عملکرد آن تاثیرگذار باشد، بعید است که در کار شما با دستگاه اختلال ایجاد شود. اگر کامپیوتر شما کند شده یا همه چیز در سر جای خود گیر کرده است، نشانه ای بزرگ از گرمای بیش از حدی است که سیستم را تحت تاثیر خود قرار داده است.شاید سریع تر شدن چرخش پره های فن را در زمان پردازش سنگین CPU بشنوید؛ در این حالت سیستم به وسیله فن های خود تلاش می کند که گرمای بیش از حد CPU گرمای طبیعی سیستم معمولا از اجزایی ایجاد می شود که از جنس آلومینیوم هستند را از کیس یا محفظه سیستم خارج کند.کامپیوتر ها حالتی به نام fail safe دارند که به محض شدید شدن گرما بخش هایی را که ممکن است آسیب ببیند خاموش می کنند. در برخی موارد شاید کل سیستم خاموش شود و تا لحظه ای که به اندازه کافی خنک نشده باشد نتوان راه اندازی مجدد را انجام داد. حتی اگر این دمای بالا، باعث خرابی بخشی از سخت افزار شود، به شما اجازه خواهد داد قبل از خاموش شدن مجدد، به طور کوتاه به فایل های خود دسترسی پیدا کنید.اگر محفظه کیس کامپیوترتان باز است و به اجزای داخلی سیستم دسترسی مستقیم دارید، به آرامی قطعات را لمس کنید. انتظار می رود که بسیار گرم باشند، البته هیچ کدام به حدی گرم نیستند که مجبور شوید دست خودتان را سریع عقب بکشید. بیش از اندازه داغ است یا فقط گرم شده وظایف جدی و زیادی که برای CPU،GPU، هارد دیسک و درایو دیسک نوری تعریف شده، قطعا باعث افزایش دمای کامیپوتر خواهد شد. پس نباید زیاد حساس شوید. کامپیوتر ها بدون اینکه آسیبی ببینند گرما تولید می کنند. اگر صدای کار کردن فن را می شنوید، این صدا کاملا طبیعی است. اگر به طور مداوم با یک سرعت زیاد و سر و صدای عجیب و بسیار بالا، فن در حال تقلا کردن است می توان آن را نشانه ای از تشدید گرمای سیستم دانست.اگر صدای کار کردن فن را به طور کلی نمی شنوید، باز هم احتمال بروز مشکل وجود دارد: در حقیقت این موضوع خودش می تواند باعث مشکل باشد. یک فن شکسته می تواند دلیل داغ شدن زیاد سیستم شود، پس حتما به عملکرد کامپیوتر به اندازه کافی توجه داشته باشید. در این زمان ممکن است سیستم کند تر از حالت طبیعی شود، حتی در زمانی که در حال تکمیل یک وظیفه غیر پیچیده و آسان است، ممکن است در حالت خاموش بماند یا اینکه دائما Restart شود، ممکن است کاملا قفل شده باشد و صفحه آبی مرگ را نشان دهد.عوامل دیگری هم وجود دارند که به عملکرد طبیعی سیستم کامپیوتر شما صدمه می زنند، پس بررسی کردن اینکه هیچ خرابکاری در سیستم در حال اجرا نباشد ضروری است. در ویندوز شما می توانید بررسی کنید که کدام برنامه بیشترین استفاده از عملکرد CPU دارد و مدیریت منابع را با مشکل مواجه کرده است یا اینکه می توانید آخرین نسخه از برنامه Process Explorer را دانلود کنید. گذشته از فن شکسته، جریان هوای ضعیف در محوطه قرارگیری اجزای داخلی کامپیوتر یا انسداد منافذ در اثر قرارگیری بد کیس یا بخش فن لپ تاپ می تواند علت گرمای زیاد باشد. محیط اطراف طبیعتا بر این میزان دما تاثیر دارند، موقعیت قرار گیری کامپیوتر شما یک محیط بسته یا یک منطقه پر از گرد و خاک می تواند باعث انسداد منافذ خارج کردن دمای گرم سیستم شود. بنابراین مناسب کردن دمای اتاق هم می تواند تاثیر مثبتی بر عملکرد سیستم و خنک شدن آن داشته باشد. بهترین دما برای کامپیوتر شخصی چیست؟ کامپیوتر شما به شکلی طراحی شده که بتواند در دمای بسیار بالای یک اتاق هم عملکرد های خود را با موفقیت به پایان ببرد، با این حال اما بهتر است سیستم خود را در اتاقی قرار دهید که نه خیلی گرم باشد و نه خیلی سرد. دمای مناسب یک اتاق برای سیستم شما بین ۲۰ تا ۲۶ درجه سانتیگراد است، دمای میانگین هم حدود ۲۳ درجه سانتیگراد است. دمایی بالاتر از ۲۷ درجه می تواند به کامپیوتر شما آسیب وارد کند. توجه ویژه به این دما مخصوصا در تابستان ها اهمیت بیشتری پیدا می کند.سرد بودن هوا را نمی توان یک عامل خطرناک مثل گرمای بالا دانست، به شکلی که درجه حرارت کمتر از ۲۰ درجه به سیستم کامپیوتر آسیبی وارد نمی کند. با این حال یک دماسنج ساده جیوه ای می تواند به تنظیم دمای اتاق و محل کارتان کمک بزرگی برساند.ایده خوبی است که از طریق منوی تنظیمات BIOS سیستم گاهی اوقات بر CPU سیستم مراقبت داشته باشیم. بعد از Restart کردن سیستم فقط یک فرصت محدود برای بررسی BIOS دارید که البته در کامپیوترهای مختلف متفاوت است. اگر در ویندوز ۸ هستید، نگه داشتن دکمه Shift همزمان با فشردن دکمه Restart حالت Advanced Start up را باز خواهد کرد و به شما اجازه خواهد داد به سادگی به تنظیمات مادربورد سیستم نگاهی بیندازید. ممکن است دمای CPU بالاتر از دمای اتاقی که در آن هستید باشد، پس اگر دمایی بالاتر از محل قرارگیری خود از CPU سیستم دیدید لازم نیست نگران شوید. همچنین باید به مستندات سیستم خود مراجعه کنید و متوجه شوید که کامپیوتر شما در چه شرایطی ممکن است به فعالیت عادی خود ادامه دهد. به طور عمومی CPU ها در دمایی بالاتر از ۷۵ درجه سانتیگراد نمی توانند در حال اجرا باقی بمانند.نکته کلیدی که رعایت کردن آن تاثیر زیادی خواهد داشت، خنک نگه داشتن محیط قرارگیری سیستم است که می تواند تاثیر بسیار مثبتی داشته باشد. انجام این کار هم ساده است و راه های مختلفی دارد. برای مثال یک پنجره را در نزدیکی سیستم باز نگه دارید یا اینکه یک پنکه را نزدیک سیستم بگذارید.راه حل ساده ای که می تواند به این وضعیت محاصره سیستم پایان دهد، جا به جایی سیستم است، برای مثال در تابستان کامپیوتر یا لپ تاپ را به یک اتاق خنک تر ببرید. همچنین می توانید منافذ خروجی هوای سیستم را تمیز کنید یا اینکه با باز کردن کیس پره های فن را تمیز کنید تا زحمت گردش خاک ها را از روی دوش فن بردارید. خنک کردن لپ تاپ ها آسان تر از سیستم های رومیزی است، اما لپ تاپ ها به علت اینکه محوطه ای فشرده تر در اختیار دارند و فن آنها با منافذی کوچک تر همراه است گرمای بیشتری تولید می کنند و در خود نگه می دارند. اگر نگران گرمای بیش از حد CPU لپ تاپ خود هستید کار های زیادی می شود انجام داد. برای مثال نصب یک فن جداگانه یا استفاده از پایه های گردش کننده هوا در زیر لپ تاپ دو نمونه از کار هایی است که می تواند به خنک شدن سیستم شما کمک کند. البته هرگز نسبت به خرید فن های جداگانه که به پورت USB وصل می شوند اقدام نکنید. اگر قرار است یک فن خنک کننده خارجی برای لپ تاپ خود تهیه کنید حتما برق مستقل داشته باشد چراکه جریان شدیدی که این فن ها از درگاه USB می کشند خود باعث گرم شدن بیشتر سیستم می شود. اگر فن سیستم شما به خوبی کار می کند اما باز هم سیستم نمی تواند خودش را خنک نگه دارد و دائم در خطر خراب شدن اجزای داخلی قرار دارد، احتمالا به یک فن جدید و منافذ بیشتر برای خروج هوا نیاز پیدا کرده اید. شما می توانید به راحتی فن جدیدی را در داخل کیس سیستم تعبیه کنید اما در موارد بسیار انجام دادن این کار به وسیله خودتان می تواند گارانتی کامپیوتر را باطل کند و از بین ببرد. همچنین فن های لپ تاپ ها و تبلت های ویندوز ۸.۱ قابل جایگزینی نیستند و در صورت خرابی اگر تجربه لازم را نداشته باشید نمی توانید به اطلاعاتی که در سیستم وجود دارد برسید، پس سیستم را برای تعمیر به یک متخصص بسپارید.در نهایت بهتر است بدانید که حالت ایده آل این است که اتاق محل کار یا قرار گیری سیستم در خانه باید دمایی متعادل و برابر با ۲۳ درجه سانتیگراد داشته باشد، اما هر دمایی بالاتر از ۲۷ درجه می تواند شرایط را برای وارد شدن آسیب به سیستم شما فراهم کند. در همین حال سیستم شما نباید دمایی بالاتر از ۷۵ درجه سانتیگراد را تجربه کند.می توانید برای خنک نگه داشتن سیستم کامپیوترتان این کارها را انجام بدهید؛ تهویه مناسبی را برای سیستم خود فراهم کنید، با برداشتن گرد و غبار از فن و منافذ همیشه این دو بخش را تمیز نگه دارید، زمانی را به کامپیوتر استراحت دهید تا خود را خنک کند، کتابچه راهنمای تولید کننده را مطالعه کنید و همچنین به یاد داشته باشید که برطرف کردن مشکل گرمای بیش از حد سیستم (Overheating) کاری آسان است و به ندرت پیش می آید که سیستم تحت چنین فشار های قابل توجهی باشد. برگرفته از: آفتاب شما برای عملکرد وعمر بیشتر رایانه ی خود چه کاری انجام میدهید؟
  7. [h=1]مراقبت از دندان کودک مدرسه ای [/h] یکی از نگرانی های والدین، به خصوص آنها که کودک کلاس اولی یا پیش دبستانی دارند، وضعیت سلامت دهان فرزندانشان در مدرسه به خصوص از نظر پوسیدگی دندانی است. رعایت موارد زیر کمک زیادی به پیشگیری از ایجاد پوسیدگی دندان در کودکان، در سال تحصیلی میکند: 1- پس از صرف صبحانه و پیش از رفتن به مدرسه بهتر است، مسواک زده شود (با خمیر دندان حاوی فلوراید). اگر چه در آن موقعیت، همه عجله دارند اما این کار پنج دقیقه بیشتر زمان نمیبرد! 2- اگر بچهها از منزل خوراکی میبرند (که بهتر است این طور باشد چرا که به این ترتیب کنترل بیشتری روی غذای کودک وجود دارد) این خوراکی بهتر است حاوی مواد غذایی طبیعی و فاقد قندهای پوسیدگیزا باشد. شیرینی، شکلات، کیک و بیسکویت، ضمن اینکه ممکن است برای سلامت عمومی کودک خوب نباشند و موجب چاقی شوند، ایجاد پوسیدگی دندان هم میکنند. به خصوص اینکه بعضی از انواع شکلات و همینطور شیرینیهایی مانند گز و سوهان، چسبندگی زیادی دارند و پس از مصرف تا مدتی در داخل دهان میمانند و موجب اسیدی ماندن محیط دهان و تداوم روند پوسیدگی دندان میشوند. یک جایگزین خوب برای شیرینی جات، مثلا ساندویچ نان و پنیر به همراه خیار یا گردو است. البته باید توجه داشت که بدن کودک به هر حال به قند و کربوهیدرات نیاز دارد، اما میتوان تا حد امکان قندهای غیرپوسیدگیزا مانند قند موجود در میوه، خرما و کشمش را جایگزین قندهای پوسیدگیزا کرد. همچنین آبمیوههای آماده، به جز انواع کاملا طبیعی و بدون شکر افزوده، به طور معمول حاوی شکر هستند و ایجاد پوسیدگی میکنند. 3- به کودک باید توصیه کنیم که از بوفه مدرسه یا مغازههای بیرون، خوراکیهای سالم (مانند خشکبار، در صورتی که نمک زیاد نداشته باشد) تهیه کند. میتوان لیستی از خوراکیهای سالم و غیرسالم در اختیار او قرار داد. البته بهتر این است که مدرسه نظارت کافی بر بوفه داشته باشد تا مواد غذایی که عرضه میشود، سالم و بهداشتی باشد (وزارت بهداشت و وزارت آموزش و پرورش طرحهایی در این زمینه دارند). 4- اینکه انتظار داشته باشیم کودک هیچگونه مواد پوسیدگیزا در طول روز مصرف نکند غیرواقعبینانه است؛ بنابراین باید به کودک توصیه کنیم که پس از خوردن هر خوراکی، اگر امکان مسواک زدن در مدرسه هست، مسواک بزند، و در غیر این صورت حداقل با آب خالی دهان خود را بشوید. در این مورد هم بهتر است مدارس امکانات مسواک زدن کودکان را فراهم کنند. تبیان
  8. yasi

    مراقبت از کلیه ها در دیابت

    [h=1]مراقبت از کلیه ها در دیابت [/h] دیابت یا بیماری قند به علت ناتوانی بدن در تولید یا مصرف انسولین پدید می آید. انسولین ماده ای است که در بدن توسط لوزالمعده تولید می شود و باعث می گردد قند، یا به عبارتی مهمترین منبع انرژی بدن مورد استفاده قرار گیرد. هر ساله تعداد زیادی از افراد جامعه به نارسایی کلیه مبتلا می شوند که درصد قابل توجهی از آن ها را مبتلایان به دیابت تشکیل می دهند. مشکل کلیوی افراد دیابتی بیشتر به دلیل اختلال در کارکرد گلومرول ها، که در واقع محل تصفیه خون در کلیه هستند، ایجاد می گردد. در مراحل ابتدایی بیماری کلیوی، پروتئین در ادرار ظاهر می شود که با تشخیص زودرس در این مرحله می توان از بدتر شدن بیماری جلوگیری کرد. در مرحله بعدی، کلیه ها توان دفع مواد زائد مانند کراتینین و اوره را از دست می دهند. در بیشتر مبتلایان به دیابت نوع 1، نشانه های اختلال کلیه 15 تا 20 سال بعد دیده می شود. شیوع نارسایی کلیه در دیابت نوع 2 کمتر است، ولی با سرعت بیشتر و معمولا در مدت 10 سال بروز می کند. باید به خاطر داشته باشید که فشار خون بالا، عامل اصلی بروز بیماری های کلیوی در مبتلایان به دیابت است. همچنین سابقه خانوادگی فشار خون بالا در فرد دیابتی، احتمال ابتلا به بیماری های کلیوی را زیادتر می کند. فشار خون خود را مرتب کنترل کنید و در صورت بالا بودن آن به پزشک مراجعه نمایید. فشار خون بالا معمولا به فشار خون بالاتر از 140 بر روی 90 میلی متر جیوه گفته می شود. در این رابطه اگر فرد مبتلا به فشار خون بالا، داروهای ضد فشار خون را طبق نظر پزشک معالج به طور مرتب مصرف کند، می تواند از ایجاد یا پیشرفت بیماری های کلیوی جلوگیری نماید. [h=2]اگر مبتلا به فشار خون بالا هستید:[/h] - نمک کم مصرف کنید. - موقع طبخ غذا نمک اضافه نکنید. - از مصرف غذاهای خیلی شور نظیر چیپس، ترشی و... پرهیز کنید. - وزن خود را در حد مطلوب نگه دارید. - مصرف گوشت قرمز ، ماهی، پنیر و دیگر غذاهای پروتئینی را محدود سازید. - مقدار قند خون خود را مرتب کنترل کنید. - سیگار نکشید. به خاطر داشته باشید که کشیدن سیگار باعث تشدید مشکلات کلیوی خواهد شد. - در صورت امکان هموگلوبین قند دار شده (HbAIC) خود را اندازه گیری کنید. این آزمایش وضعیت کنترل قند خون تان را در 1 تا 3 ماه گذشته نشان می دهد. - با برنامه غذایی صحیح، ورزش مداوم و مصرف منظم داروهای تجویز شده، به کنترل قند خون خود کمک کنید. - سالانه برای بررسی کارکرد کلیه های تان به پزشک مراجعه کنید. - اعضای گروه دیابت می توانند در کاهش خطر آسیب کلیه ها به شما کمک کنند. [h=2]کاهش مشکلات کلیوی:[/h]رعایت یک رژیم غذایی کم پروتئین ، در دیابتی های مبتلا به مشکلات کلیوی مفید است. برای حفظ سلامت کلیه های تان مراقب قند و فشار خون خود باشید. بنابراین مشکلات کلیوی در دیابت نیز مانند دیگر عوارض مزمن آن، قابل پیشگیری یا حداقل به تأخیر انداختن است. مهم ترین نکته برای پیشگیری از پیدایش عوارض دیابت این است که قند خون را در محدوده طبیعی(110 – 70 میلی گرم در دسی لیتر) نگه دارید و نکات زیر را همواره به خاطر بسپارید. اگر هر یک از علامت های زیر که نشانه عفونت کلیه یا مثانه هستند در شما بروز کرد، به پزشک خود اطلاع دهید: - کمر درد - سوزش ادرار - تکرر ادرار - ناتوانی در دفع ادرار، علی رغم وجود احساس مربوطه - ادرار کدر یا خونی تبیان
  9. مشکات

    مراقبت موها درتابستان

    به نام یکتا پناه عالم در فصل تابستان بیش از زمان های دیگر موهای شما در معرض آسیب قرار می گیرند. آفتاب شدید، کلر موجود در آب استخرها و آلودگی های آب دریا موجب صدمه به موها و شکنندگی آنها می شود. خانم ها به دلیل پوشش روسری کمتر در معرض آسیب های ناشی از نور آفتاب هستند. به آقایان نیز توصیه می شود برای محافظت از موها در برابر آفتاب به ویژه در مناطق ساحلی، از کلاه استفاده کنند. برخی محصولات ضد آفتاب برای موها نیز وجود دارند که موجب مقاوم شدن مو در برابر اشعه فرابنفش خورشید می شوند. اگر قصد دارید در دریا شنا کنید، از کلاه شنا استفاده کنید تا از نمک و آلودگی های آب دریا در امان بمانید. در غیر این صورت بلافاصله بعد از شنا موهای خود را با شامپوی مناسب شستشو دهید. اگر در استخر شنا می کنید، باز هم توصیه می کنیم که حتما از کلاه شنا استفاده نمایید، زیرا کلر موجود در آب استخرها آسیب زیادی به موهای شما وارد می کنند و موجب خشکی، شکنندگی و کدر شدن مو می گردند. این نکته به ویژه در استخرهای روباز حائز اهمیت است، چون موها هم در معرض کلر هستند و هم اشعه فرابنفش خورشید. این نکته را نیز باید بدانید که موهای رنگ شده، فر شده و یا صاف شده با محصولات شیمیایی ضعیف تر و آسیب پذیرتر هستند، بنابراین مراقبت از آنها ضروری است.منبع:سیمرغ
  10. yasi

    اصول مراقبت از ناخن

    [h=1]اصول مراقبت از ناخن [/h] گفتگوی زیر با دکتر حسین طباطبایی، متخصص پوست و مو و استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران در رابطه با مراقبت از ناخن ها می باشد. [h=2]آقای دکتر، برای کوتاه و مرتب کردن ناخن بهتر است از چه روشی استفاده شود؟[/h]ناخن گیر معمولی ولی تیز، بهترین وسیله برای گرفتن ناخنها است و از وسایلی مانند قیچی، چاقو، تیغ و غیره حتیالامکان نباید استفاده کرد. [h=2]آیا کوتاه کردن ناخن با سوهان کشیدن کار درستی است؟[/h]کوتاه کردن ناخنها باید از قسمت روشن و شفاف نوک ناخنها که حدود دو میلیمتر است، به بعد باشد و پس از چیدن ناخنهای اضافی چنانچه قسمتهایی تیز است و گرد نشده، باید با سوهان مناسب به آرامی آن را تراشیده به طوری که در لمس نوک ناخن زبر نباشد و هیچگونه تیزی و زاویهای حس نشود. [h=2]شکل سر ناخن باید به چه شکلی دربیاید تا ایجاد مشکل نکند؟[/h]نوک ناخن باید به سمت خارج باشد به طوری که سر ناخن حالت گرد داشته باشد. [h=2]اگر ناخن خشک باشد، برای نرم کردن آن چه باید کرد؟[/h]از نظر علمی باید علت خشکی ناخن بررسی شود. عللی مانند کمکاری تیروئید ، کمخونی، فقر تغذیه و بیماریهای سیستمیک باید شناسایی شوند ولی از آن جا که مهمترین علت خشکی ناخن استفاده مستمر و بیش از حد طبیعی از شویندهها است، بنابراین با کاهش شستشو با صابونها و استفاده از دستکش برای کارهای شستشوی ظروف و لباسهای منزل، چنان چه بهبودی حاصل نشد باید به وسیله پزشک بررسی شود. ولی در خشکیهایی که به دلیل استفاده وسواسی از شویندهها در ناخنها ایجاد میشود باید مصرف شویندهها معقول شده و از پارافین مایع برای مالیدن به ناخنها استفاده شود. اگر موقع مانیکور یا پدیکور متوجه تغییر رنگ، وجود تغییر شکل، نرمی یا خشکی غیرطبیعی، تغییر در جهت رشد طبیعی و غیره شدید باید به پزشک مراجعه کنید. [h=2]ناخنک چیست و چرا به وجود می آید؟ آیا می توان آن را هنگام مانیکور برداشت؟[/h]ناخنک یا پتریژیوم چسبندگی مقاوم قسمت انتهایی بستر ناخن به صفحه ناخن است. به طور طبیعی باید منطقه نوک ناخن از بستر زیرین جدا و آزاد باشد ولی در 20 درصد موارد، بیماران در این منطقه چسبندگی، درد دارند و ممکن است هر 10 ناخن انگشتان دست شان مبتلا شود. علت آن در حدود 40 درصد، اختلالات جریان گردش خون نوک انگشتان و کاهش میزان خونرسانی است در مواردی هم علل ژنتیکی موثر است. در اختلالات گردش خون انگشتان، پزشک به بیمارهایی مانند لوپوس اریتماتوز و اسکلرودرمی فکر میکند که مهم ترین علتها هستند. هر چند بیماری هایی مانند دیابت، جذام، پدیده رینود، سخت شدن عصب مدیان دست و غیره هم ممکن است علت ناخنک باشند. در مواردی مصرف لاک هایی که حاوی فرمالدهید هستند برای علت ناخنک گزارش شده است. [h=2]چه افرادی صلاحیت انجام مانیکور را دارند؟[/h]http://img1.tebyan.net/big/1387/06/539288391155912021322716201511312512.jpg افرادی که آموزشهای رسمی و مراقبتهای پوست را گذارنده و مدرک رسمی دریافت و در محل کار آن را نصب کردهاند. [h=2]بعضی از خانمها با نوک سوهان ریشه ناخن خود را پاک میکنند، آیا این کار صحیح است؟[/h]اگر به آرامی باشد و موجب صدمه به صفحه ناخن و بستر ناخن نشود، مانعی ندارد زیرا در نتیجه این صدمات ممکن است عفونتها به آسانی در آن جا جایگزین شوند. [h=2]بسیاری از افراد از محلولهای مقاوم کننده ناخن استفاده میکنند. آیا این کار تاثیری دارد؟[/h]اگر تجویز این محلولها به وسیله پزشک باشد و به وسیله کارخانههای معتبر ساخته شده باشد، مانعی ندارد. [h=2]هر چند وقت یک بار باید از لاک ناخن و استون و حلالها استفاده کرد؟ [/h]از نظر پزشکی مصرف لاکهای رنگی توصیه نمیشود ولی از آنجا که از نظر زیبایی، بعضی از افراد تمایل به استفاده از لاک دارند، توصیه میشود فقط در مراسم رسمی، جشنها، عروسی و غیره استفاده شده و پس از پایان مراسم آن را پاک کنند. افرادی که به منظور زیبایی به طور مستمر از لاکهای رنگی استفاده میکنند لازم است مکرر لاکهای قبلی و قدیمی را با حلالهایی مانند استون پاک کرده و دوباره لاک جدید استعمال کنند. حلالهای لاکها میتوانند بسیار مخرب باشند به طوری که استون در تکرار مصرف به تدریج صفحه ناخن را خشک، زرد رنگ و شکننده میسازد. از طرفی در بعضی موارد، افراد واکنشهای آلرژیک یا توکسیک به لاکهای رنگی نشان میدهند که علاوه بر تغییر شکل ناخنها، پوست حاشیه ناخنها هم قرمز، پوسته پوسته، متورم و در مواردی دچار خارش میشوند که درمان آن نیاز به مراجعه به پزشک دارد. [h=2]نظرتان درباره استفاده از ناخنهای مصنوعی چیست؟ [/h]مشکلاتی که در اثر استفاده از ناخنهای مصنوعی ممکن است پیش آید، به این شکل است که بسته شدن لبه ناخن طبیعی مانع انتقال اکسیژن به صفحه ناخن میشود و به تدریج صفحه ناخن نازک میشود و از طرفی چنان چه تغییرات پاتولوژیک در ناخن اتفاق بیفتد، ناخن مصنوعی پلاستیکی مانع دید واضح میشود. همچنین موقع گذاشتن و بهخصوص برداشتن ناخن مصنوعی صدماتی به صفحه ناخن وارد میآید ولی از آن بدتر، مواردی است که افراد از ناخن مصنوعی کامل به جای ناخن طبیعی خود استفاده میکنند، به طوری که فقط ناخن مصنوعی دیده میشود. این ناخنها با چسبی از جنس متاکریلات چسبانده میشوند که در مواردی سبب تخریب کامل ناخن طبیعی شده و حساسیتهای تماسی شدیدی در پوست اطراف ناخن ایجاد میکنند. http://img1.tebyan.net/big/1387/06/7831512139318513018617412242218244223225199.jpg بدتر این که بعضی از بانوان به طور دائمی از این ناخنهای مصنوعی استفاده میکنند و نمیدانند که مراقبت از آن ها بسیار بیشتر از ناخنهای طبیعی است و به آسانی عفونتهای قارچی و باکتریایی بهخصوص در حاشیه و محل اتصال به پوست اطراف آن لانهگزینی میکنند. چنان چه فردی مجبور به استفاده دائم از این ناخن است، باید هر سه هفته یک بار آن را درآورده و چند روزی از چسباندن مجدد خودداری کند. خانمها توجه داشته باشند پیش از استفاده از ناخنهای مصنوعی، کمی از چسب مورد مصرف را روی پوست بازو بمالند و بعد از 48 تا 72 ساعت آن را بررسی کنند تا چنان چه در محل دچار قرمزی، تورم یا خارش شدند از مصرف ناخن مصنوعی کامل پرهیز کنند. [h=2]بعضی از خانمها روی ناخنهای خود از وسایل زینتی استفاده میکنند که گاهی به آسیب بافت ناخن منجر میشود، در این صورت چه باید کرد؟ [/h]وسایل زینتی که از طریق سوراخ کردن صفحه ناخن وارد آن میشود، میتواند باعث خونریزی بستر ناخن و محیط مساعد برای ورود میکروبها از قبیل قارچها و باکتریها باشد. بهتر است این وسایل تزیینی را خارج کرده و حتی اگر از نظر ظاهری مشکلی نباشد، مدتی مراقب ناخن باشیم تا به تدریج سوراخها به طور طبیعی و خود به خود پر شود ولی ضروری است با پزشک مشورت کنند. منبع: هفته نامه سلامت
  11. yasi

    مراقبت از دندان هاي کودک

    [h=1]مراقبت از دندان هاي کودک [/h] آيا ميدانيد هنگام پوسيدگي دندانهاي شيري كودكتان بايد چه کار كنيد و چه وقت بايد آنها را پر كنيد يا بكشيد؟ شما هم مانند بسياري از مردم فكر مي كنيد مراقبت از دندان ها، در مسواک زدن خلاصه مي شود، مسواک زدني که متأسفانه در بسياري از موارد هم به درستي انجام نمي شود!؟ بعضيها وقتي به دندانپزشک مراجعه مي کنند، که البته معمولاً بسيار هم دير به دير صورت مي گيرد، از داشتن دندان هاي پوسيده در دهان خود تعجب مي كنند و جمله تکراري آنها اغلب اين است: " اما من که دندان هايم را هر شب مي شويم!". بد نيست بدانيد پوسيدگي دندان، نه مربوط به يک ماه يا دو ماه اخير، بلکه تاريخچه آن مي تواند به زماني خيلي دور برگردد، شايد قبل از 8 سالگي. سؤالات شايع شما راجع به بهداشت دهان و دندان در همين دوره ي حساس را از يك دندانپزشك پرسيده ايم. [h=2]رويش اولين دندان[/h]- بچه ي اول من 9ماهه بود که اولين دندان هايش درآمد، اما بچه ي دومم در 6ماهگي صاحب دندان شد. بچه ي خواهرم هم در همان ماه اول، دندانش درآمد. مي خواستم بدانم اصلاً قانون خاصي در مورد دندان درآوردن بچه ها وجود دارد؟ البته بچه ي خواهرم الان يك ماه و نيمه است و خواهرم زمان شير دادن به او خيلي اذيت مي شود. آيا راه حلي براي او وجود دارد؟ در مورد سؤال اول بايد گفت که در مورد سن دندان درآوردن محدوده مشخصي وجود دارد. ايده الترين زمان براي رويش اولين دندان، 9ماهگي است، البته اگر 3 ماه زودتر يعني از 6ماهگي يا 3 ماه ديرتر يعني 12ماهگي هم اولين دندان هاي کودک شيرخوار درآمدند، طبيعي است و جاي نگراني ندارد. اما در رابطه با مورد دوم، در موارد استثنايي ممکن است نوزادي در همان ابتداي تولد، صاحب دندان باشد يا در ماه اول، دندان درآورد؛ البته اين فقط در مورد 2 دندان جلوي پايين اتفاق مي افتد. در اين مواقع، فقط اين دو دندان جلو هستند که زودتر از موعد درمي آيند و باقي دندان ها در زمان مناسب درخواهند آمد. در صورت بروز اين مسئله، بايد در اولين فرصت به دندانپزشک مراجعه کرد چرا که بايد مشخص شود، اين دندان درآمده دنداني اضافي است يا جزء دندان هاي شيري محسوب مي شود. براي تشخيص اين موضوع ، بايد عكس گرفته شود. اگر در عکس مشخص شود که دندان شيري در زير اين دندان وجود دارد، اين دندان، اضافي است که البته در اکثر مواقع نيز چنين است. با توجه به اينکه اين دندان عمر طولاني نخواهد داشت و هنگام افتادن، مي تواند به درون حلق کودک بيفتد و خطراتي را متوجه او کند، همچنين با توجه به ناراحتي اي که مادر در زمان شير دادن خواهد داشت، اين دندان بلافاصله کشيده مي شود. اما اگر در عکس دندان ها متوجه شويم که اين دندان شيري کودک است که زودتر از موعد در آمده، در صورت امکان، بايد با آن کنار آمد، هرچند که براي مادر شيرده سخت خواهد بود. [h=2]شيرت را بخور؛ مفيده![/h]بچه من 6ساله است و اولين دندان شيرياش از هفته پيش لق شده؛ البته هنوز نيفتاده است. من از آن موقع هر روز به او 3 ليوان شير مي دهم تا دندان هاي دائمي اش محکم شوند. مي خواستم بدانم چه کار ديگري مي توانم انجام دهم تا فرزند من دندان هايي خوب و سالم داشته باشد؟ بايد توجه داشت که اولين دندان هاي دائمي که درمي آيند، دندان هايي نيستند که به جاي دندان هاي شيري درمي آيند، بلکه دندان هاي آسياي بزرگ کودک هستند که در محدوده ي سني 6 سالگي بيرون مي آيند. نکته دوم اينکه دندان هاي دائمي از مدتها قبل از آنكه بخواهند دربيايند، شروع به تشکيل کرده اند. بهعنوان مثال، تشکيل تاج دندان هاي آسياي دائمي يعني قسمتي از دندان که ما در دهان مي بينيم ،که از 8-7 ماهگي شروع مي شود. پس براي داشتن دندان هايي سالم و محکم بايد از همان ابتدا به تغذيه و بهداشت دهان کودک توجه داشت؛ البته اين به آن معنا نيست که خوردن شير در 6 سالگي ديگر فايده اي ندارد چرا که تا 8 الي 9سالگي دوره حساس رشد دندان هاست و تأمين کلسيم لازم براي بدن امري ضروري است. در عين حال تعدادي از تحقيقات جديد نشان داده اند که کلسيم نه فقط براي رشد و استحکام دندان ها، بلکه براي حفظ سلامت لثه ها نيز مفيد است. پس مصرف لبنيات براي همه ي سنين سودمند خواهد بود، البته فقط داشتن تغذيه اي خوب براي رشد و سلامت دندان ها کافي نيست و بايد از همان سنين ابتدايي به بهداشت دهان و دندان توجه لازم داشت. منبع: روزنامه همشهري
  12. yasi

    از چشم ها مراقبت كنيم

    [h=1]از چشم ها مراقبت كنيم [/h] هرگاه صحبت از بيمارى هاى خطرناك مى شود، فوراً به ياد پرفشارى خون ، كلسترول بالا ، بيمارى هاى عروق كرنر و... مى افتيم، در صورتى كه بيمارى هاى مربوط به چشم، يكى از مهم ترين عواملى است كه باعث شلوغى بيمارستان ها و كلينيك هاى پزشكى مى شود. در اين مطلب تعدادى از بيمارى هاى شايع چشمى را كه بيشترين مورد نابينايى نيز مربوط به آنهاست، شرح مي دهيم. [h=2]• استرابيسم (Strabismus)[/h]يكى از شايع ترين مشكلات چشم به خصوص در كودكان است كه اگر در دوران كودكى درمان نشود، به اختلال ديد دائمى منجر خواهد شد. استرابيسم يا انحراف چشم(لوچي چشم)، اختلالى است كه در آن چشم ها، وضعيت ناهمگونى نسبت به يكديگر پيدا كرده و هر كدام از چشم ها در جهات مختلف نگاه مى كنند. در استرابيسم يكى از چشم ها مستقيم نگاه كرده و چشم ديگر به سمت داخل، خارج، بالا يا پايين منحرف مى شود. http://img1.tebyan.net/big/1387/02/1361732391744245721372353123692118209246190.jpg استرابيسم دو نوع دارد: انحراف داخلى چشم كه "ايزوتروپى" نام دارد و انحراف خارجى كه "اگزوتروپى" ناميده مى شود. در نوع ايزوتروپى، انحراف چشم به سمت داخل بوده و بيشتر شيرخواران را مبتلا مى كند. اگزوتروپى نيز در كودكان اتفاق مى افتد، زمانى كه به دور خيره مى شوند که معمولاً با بيمارى، خستگى و چرت زدن شدت مى يابد. استرابيسم كودكان در صورتى كه به موقع درمان نشود، كاهش ديد يا آمبليوپى(تنبلي چشم) را به همراه خواهد داشت. آمبليوپى را مى توان با بستن چشم تا حد كمى درمان كرد. البته اگر درمان آن به تاخير بيافتد، كاهش ديد دائمى شده و موفقيت درمان آن تا حد زيادى كاهش مى يابد. خشكى شديد چشم، سردرد حين فعاليت چشمى و نداشتن ديد مناسب به خصوص از يك چشم، از مهم ترين علائم استرابيسم است كه در كودكان ديده مى شود. مهم ترين راه پيشگيرى از چنين عارضه اى معاينه چشم در طول دوره شيرخوارى و سنين قبل از مدرسه است. در غير اين صورت با پيشرفت بيمارى تنها جراحى است كه مى تواند كودك را از خطر كاهش ديد نجات دهد. http://img1.tebyan.net/big/1387/02/2203168301614417923012115431143679481109.jpg [h=2]• گلوكوم (آب سياه چشم) (Glaucoma)[/h]اين بيمارى زمانى اتفاق مى افتد كه به دليل خارج نشدن مايع زلاليه، فشار داخل چشم بالا مي رود و عصب بينايى آسيب مى بيند. گلوكوم يكى از خطرناك ترين انواع بيمارى هاى چشم است، زيرا هيچ گونه علامت خاصى ندارد و فرد هنگامى متوجه بيمارى خود مى شود كه رشته هاى عصب بينايى كاملاً از بين رفته و ديد به شدت افت پيدا کرده است. آب سياه دو نوع دارد كه به نوع باز و بسته تقسيم مى شود: در نوع باز، تخليه زلاليه به كندى صورت مى گيرد كه سبب تجمع آن و بالا رفتن سريع فشار داخل چشم مى شود. گلوكوم باز در ابتدا، علامت خاصى ندارد،ولى با پيشرفت بيمارى آرام آرام ميدان بينايى محدود مى شود تا اينكه در مرحله ايى،فرد ديدش را كاملاً از دست مى دهد. گلوكوم بسته بسيار پرعلامت است. در اين نوع كه با درد چشم، تهوع، سردرد، قرمزى چشم و تارى ديد همراه است، فرد مى تواند در طول مدت كوتاه، بيمارى خود را درمان كند. البته اگر موفق به شناسايى بيمارى خود در مراحل اوليه شود. بالا بودن سن، سابقه ابتلا به آب مرواريد، نزديك بينى و استفاده از داروهاى كورتونى از ديگر عوامل ابتلا به گلوكوم است كه بايد مورد توجه افرادى كه شرايط فوق را دارند، قرار گيرد. [h=2]• آب مرواريد(كاتاراكت) (Cataract) [/h]آب مرواريد از نظر علمى يعنى ايجاد هر نوع كدورت در عدسى چشم. تغيير در ساختار پروتئينى چشم كه در اثر ضربه، مصرف برخى داروها، قرار گرفتن در معرض تابش مستقيم نور خورشيد و بالا رفتن سن اتفاق مى افتد، مهم ترين دليل كدر شدن عدسى چشم است. http://img1.tebyan.net/big/1387/02/5913172131289788156224147261972222121729.jpg سرعت ايجاد آب مرواريد، نزد افراد مختلف فرق مى كند و حتى ممكن است بين دو چشم متفاوت باشد. آب مرواريد هايى كه با افزايش سن ايجاد مى شوند، طى چند سال به تدريج به وجود مى آيند. ساير آب مرواريدها كه در اثر مواردى نظير بيمارى قند ، مصرف كورتون و واردشدن ضربه بروز مى كنند، به سرعت طى چندين ماه پديد مى آيند كه سريعاً نيز باعث كاهش ديد مى شوند. معاينه دقيق و ساليانه در افراد زير 50 سال و معاينه هر 6 ماه يك بار در افراد سالمند از مهم ترين راهكارهاى پيشگيرى از كاتاراكت به شمار مى رود. [h=2]• دژنراسيون ماكولا((Age-related Macular Degeneration (AMD)[/h]يك بيمارى مزمن و پيشرونده كه در افراد مسن ديده مى شود و شايع ترين علت كورى در جهان است. در اين بيمارى، لكه زرد يا ماكولا كه قسمت حساس به نور در شبكيه چشم بوده و مسئول ديد مستقيم و كارهايى نظير خواندن، نوشتن و رانندگى است، تخريب مى شود. اين بيمارى درمان قطعى ندارد ولى با ايجاد تغييرات در رژيم غذايى و مصرف برخى از داروها مى توان از بروز آن جلوگيرى كرده يا به تعويق انداخت. پژوهش ها نشان مى دهد، مصرف مواد غذايى نظير توئين، زيگزانتين و ويتامين هاى A، C و E خطر ابتلا به دژنراسيون ماكولا را تا حد زيادى كاهش مى دهد. يك سرى از تحقيقات نيز خبر از مفيد بودن ماهى در حفاظت از چشم در مقابل دژنراسيون ماكولا مى دهد. براى پيشگيرى از بروز اين عارضه كه بيشتر در افراد مسن بالاى 65 سال ديده مى شود، موراد زير بايد رعايت شوند: *انتخاب يك رژيم غذايى سالم كه در آن حداقل 5 واحد ميوه و سبزى خورده شود. *مصرف ويتامين هاى آنتى اكسيدانى نظير ويتامين A، C و E كه به مقادير فراوان در اسفناج، ذرت، هويج، زرده تخم مرغ ، شير، جگر، سويا، جوانه گندم و انواع كلم يافت مى شود، *كنترل وزن براى جلوگيرى از چاقى و بيمارى هايى نظير ديابت و فشار خون بالا، *استفاده از عينك آفتابى و كلاه مناسب براى جلوگيرى از تابش مستقيم اشعه ماوراءبنفش خورشيد به چشم، *معاينه مرتب و پيگير توسط چشم پزشک روزنامه شرق
  13. [h=1]مراقبت از چشم در کار با كامپیوتر [/h]به نظر میرسد با فراگیرتر شدن استفاده از كامپیوتر در خانه و محل كار، تعداد افراد مبتلا به مشكلات بینایی ناشی از كار با كامپیوتر رو به افزایش است. بنا به گفته متخصصان چشم، مهم ترین علائم این اختلال عبارتند از خستگی چشم، خشكی چشم و تاری دید. http://img1.tebyan.net/big/1386/05/182168204581263330201052061982473223222106.jpg دكتر ابراهیم جعفرزادهپور، عضو هیات علمی گروه اپتومتری ایران در مورد انواع مانیتورها و اثرات مخرب پرتوهای آنها و همچنین چگونگی بهكارگیری یك عینك مناسب هنگام استفاده از این ابزار توضیح میدهد. نوع مانیتور تاثیری مثبت یا منفی بر سلامت دید دارد؟ به طور كلی دو نوع مانیتور در بازار وجود دارد؛ مانیتورهای CRT یا همان مانیتورهای قدیمی و مانیتورهای LCD. هر كدام از این مانیتورها از نظر سلامت چشم معایب و مزایای خود را دارند. در مانیتورهای CRT از تفنگهای الكترونی برای نمایش تصویر استفاده میشود و همین امر باعث میشود نقاط نورانی به رنگهای مختلف بر روی صفحه مانیتور دیده شود. مهمترین عیب این مانیتورها احتمال وجود پرتوهای X و ماوراء بنفش و پرتوهای نور مرئی است كه با سرعت، نور زیاد را پرتاب میكنند. این پرتوها كاملا داخل چشم جذب میشوند. از نظر فیزیك بهداشتی، دو پدیده را برای مضر بودن این پرتوها باید در نظر گرفت: شدت این پرتوها و مدت زمان مواجهه با آنها. بنابراین مانیتورهای CRT باید استانداردهای مربوط به ایمنی پرتو را داشته باشند. این طور كه شما میگویید به هر حال وقتی در مواجهه طولانی با آنها قرار میگیریم، این پرتوها مضر هستند، پس رعایت تمام استانداردها چه نتیجهای دارد؟ ببینید، این پرتوها برای چشم مشكلاتی ایجاد میكنند كه مهمترین آنها تاثیر پرتو الكترومغناطیسی و پدیدهای به نام «خیرگی» است. وقتی شما كتابی را كه صفحات آن گلاسه است میخوانید، برق آن چشم شما را اذیت میكند، یا حتی موقع نگاه كردن به تخته سفید (وایتبورد) این احساس را خواهید داشت. افرادی كه مجبورند برای مدت طولانی در مقابل این مانیتورها بنشینند، این دو مشكل را دارند. پس ما باید از عینكهایی استفاده كنیم كه جاذب پرتوهای الكترومغناطیسی باشند. http://img1.tebyan.net/big/1386/05/116178146187345772135134201241109541853550.jpg عدسی این عینكها نسبت به عینكهای شیشهای چه فرقی دارد؟ در عدسی این عینكها از پلیمرها استفاده شده است كه علاوه بر جذب اشعه الكترومغناطیسی، باعث میشوند كه طیف نور مفید هم وارد چشم شود. پس نباید از عینك با لنز شیشهای در این موارد استفاده كرد. در مورد مانیتورهای LCD چطور؟ این مانیتورها تشعشعات الكترومغناطیسی ندارند، ولی شدت نور آنها كمتر است و معمولا قدرت تمایز رنگی چشم را كاهش میدهند. رویت آنها هم به زاویه وابسته است، یعنی هرچه زاویه نسبت به این مانیتور افزایش پیدا كند، كیفیت تصویر كاهش پیدا میكند و برعكس. برای همین ما مجبور میشویم قدرت تمركز چشم خود را نسبت به صفحه مانیتور در مقایسه با مانیتورهای قبلی افزایش دهیم. در این حالت به سیستم حركتی چشم ما فشار یا تنش زیادی وارد میشود. استفاده از این مانیتورهای LCD در كدام افراد مضر است؟ افرادی كه دید دو چشمی ندارند، با این مانیتور دچار مشكل میشوند و باید تحت نظر اپتومتریست عینك مخصوصی برایشان تجویز شود. این عینك با عینك بیمارانی كه در مقابل مانیتورهای CRT قرار میگیرند، متفاوت است. بنابراین افرادی كه در مقابل كامپیوتر كار میكنند، باید كاملاً بیناییسنجی شوند. تبیان
  14. yasi

    مراقبت از کودک هموفیلی

    [h=1]مراقبت از کودک هموفیلی [/h]تشخیص هموفیلی یک نوزاد به خصوص برای والدینی که در خانواده ی آنها سابقه ی این بیماری وجود ندارد، موجب اضطراب، ناامیدی و حتی احساس گناه می شود و اکثراً از نگهداری و مراقبت فرزند هموفیلی خود، احساس درماندگی و عجز می کنند. والدین کودک هموفیلی باید با روحیه ای قوی، خوش بینی و برخوردی منطقی با این بیماری بکوشند تا فرزندشان رشد جسمی و روحی طبیعی داشته باشد و با تلاش خود مانع معلولیتش شوند. بنابراین هدف از درمان هموفیلی کسب حداکثر سلامتی و رساندن مشکلات خونریزی به حداقل است که نه تنها با هدایت پزشکان مسئول تیم درمان، بلکه با یاری والدین کودک میسر خواهد بود. [h=2]اعضای گروه پزشکی درمان بیماران هموفیلی شامل کادر تخصصی زیر است:[/h]1. متخصص خون 2. متخصص اطفال 3. متخصص اورتوپدی برای بیماری ها و مشکلات استخوانی و مفصلی 4. فیزیوتراپ برای انجام تمرین ها و ورزش های مناسب 5. دندان پزشک 6. پرستار برای هماهنگ کردن مسایل درمانی کودک و آموزش والدین در درمانگاه هموفیلی. وظیفه ی پرستار درمانگاه بسیار مهم است، چون او معمولاً اولین شخص در مرکز است که با بیماران تماس دارد. 7. روان پزشک: او پس از تشخیص هموفیل بودن کودک، برای رفع اضطراب های اولیه به والدین کمک می کند. در سال های رشد نیز به کودک، والدین، خواهر و برادر او و سایر افراد خانواده در زمینه ی بیماری هموفیلی و حل مسائل مربوطه، کمک می کند. 8. والدین کودک مکمل گروه پزشکی مراقبت از کودک اند. والدین برای مراقبت صحیح و یافتن درمان پزشکی مناسب برای کودک، باید تعلیم ببینند. باید پدر و مادر تا جایی که در توان دارند، در مراقبت از کودک هموفیل خود سهیم باشند. همچنین لازم است که خانواده در امر مدیریت و تدابیر پزشکی و فعالیت های بدنی لازم برای ارتقای سطح سلامتی فرزندشان با پرسنل درمانگاه هموفیلی همکاری کنند. http://img1.tebyan.net/big/1386/03/161223234297214422517012325391712127121064.jpg [h=2]هموفیلی چیست؟[/h]هموفیلی، اختلالی ارثی و مادرزادی است. فرد هموفیل یا پروتئین موجود در پلاسما را که مسئول ایجاد لخته ی خون است، ندارد یا مقدار بسیار کمی از آن را داراست. شایع ترین نوع هموفیلی، هموفیلی نوع A یا کمبود فاکتور انعقادی 8 است. نوع دوم، هموفیلی نوع B یا کمبود فاکتور انعقادی 9 است. هنگامی که فرد هموفیل مجروح می شود، شدیدتر یا سریع تر از افراد سالم خون ریزی نمی کند، بلکه زمان خون ریزی اش طولانی تر خواهد بود. بریدگی های کوچک پوستی معمولاً مشکلی ایجاد نمی کنند، اما خون ریزی های داخلی باید درمان شوند. خون ریزی هایی ممکن است به دنبال جراحت و ضربه اتفاق بیفتد، اما بسیاری از آنها بدون علت ظاهری و خود به خود شروع می شوند. کودک شما صرف نظر از کم داشتن یا نداشتن یک فاکتور انعقادی، در زمینه های دیگر طبیعی است. شدت هموفیلی در افراد مختلف متفاوت است. در هموفیلی نوع خفیف، خونریزی فقط در مواقع جراحت های بزرگ و عمل جراحی مسئله ساز است. در هموفیلی نوع متوسط ، گاهی خون ریزی پس از وارد شدن ضربه اتفاق می افتد. در هموفیلی نوع شدید، خون ریزی بدون علت ظاهری به وقوع می پیوندد. این نوع خون ریزی ها به "خون ریزی خود به خود" معروف اند. نوزادان به ندرت علایم خون ریزی را بروز می دهند، مگر آنکه ختنه شوند. به هر حال، هنگامی که کودک شروع به سینه خیز رفتن می کند، لکه های کبود رنگی زیر پوستش نمایان می شود و موقعی که برای ایستادن و راه رفتن تلاش می کند، مرتب زمین می افتد و احتمالاً به صورتش ضربه می خورد و روی لبانش بریدگی ایجاد می شود. اگر به سر کودک ضربه ای وارد شود و معالجه نشود، می تواند بسیار خطرناک باشد. خون ریزی داخل مفاصل و ماهیچه ها در سنین بالاتر رخ می دهد. خون ریزی های مکرر درون مفاصل یا ماهیچه ها که به صورت کامل معالجه نشده اند، به نوعی ورم مفصلی منجر می شوند که به دنبال آن ضعف عضلانی، اطراف مفصل متورم شده به وجود می آورند. [h=2]میزان شیوع هموفیلی[/h]آمار نشان می دهد که تقریباً یک نفر از هر ده هزار نفر جمعیت ذکور به هموفیلی مبتلا هستند و شیوع آن در میان تمام نژادها و طبقات اجتماعی یکسان است. تبیان
  15. [h=1]مراقبت از پوست در فصل زمستان [/h] http://img1.tebyan.net/big/1385/09/968014017020182220242056645129241231162162.jpg هوای سرد و خشك در زمستان به خصوص همراه با وزیدن باد می تواند باعث خشك شدن پوست و حساس شدن آن شود.در فصل زمستان باید به شكل زیر از پوست مراقبت كرد: 1- در فصل زمستان استفاده از وسایل گرم كننده، به همراه بسته بودن در و پنجره های منزل، می تواند باعث خشك شدن هوا شود. لذا باید از یك مرطوب كننده مثل دستگاه های بخور استفاده كرد. با مرطوب كردن هوای خانه به خصوص در طول شب و حین خواب می توانید تا حد زیادی از خشكی پوست جلوگیری كنید. 2- پس از تمیز كردن صورت و استفاده ازیک محلول پاک کننده، بلافاصله مرطوب كننده روی پوست خود بمالید. حتی پوست های چرب نیز در زمستان نیاز به یك مرطوب كننده خوب دارند. برای اثر بهتر می توانید كرم مرطوب كننده را ابتدا در دست خود كمی گرم كرده و سپس روی پوست بمالید. روغن بادام یك مرطوب كننده و نرم كننده موثر است. از یك كرم مرطوب كننده با پایه چرب استفاده كنید، تا رطوبت پوست دیرتر از دست برود. 3- از نور آفتاب اجتناب كنید. در حال حاضر تقریباً همه از مضرات آفتاب و لزوم اجتناب از آن اطلاع دارند، ولی معمولاً در فصل زمستان آن را فراموش می كنند. حتی در هوای ابری و هوای سرد استفاده از یك ضد آفتاب خوب روزانه لازم است. [h=2]قبل از خروج ازمنزل كارهای زیر را انجام دهید:[/h]از یك لایه ضخیم ضد آفتاب وسیع الطیف با SPF معادل 15 یا بیشتر روی صورت و دست ها استفاده كنید. زیرا انعكاس نور آفتاب در فصل زمستان، 17درصد در هوای آفتابی و 80 درصد در هوای برفی بیش از فصول دیگر است. برای انتخاب ضد آفتاب خود می توانید، از یك پزشك متخصص پوست كمك بگیرید. ازدستكش نیز استفاده كنید. حتی در هوای ابری و هوای سرد استفاده از یك ضد آفتاب خوب روزانه لازم است. [h=2]سرمازدگی:[/h]سرما زدگی به معنی یخ زدن پوست و بافت زیر آن است و در دمای پائین تر از 15- درجه سانتیگراد اتفاق می افتد. در سرمازدگی سطحی، پوست به رنگ زرد خاكستری در می آید، بدون درد و بی حس است و در صورت گرم كردن آن قسمت، درد زیادی ایجاد می شود. در سرما زدگی عمقی بافت سفت، سفید و كاملاً یخ زده است. كودكان بیش از بزرگسالان در معرض خطر سرمازدگی هستند، زیرا كودكان سریع تر از بزگسالان حرارت بدن را از طریق پوست از دست می دهند. معمولاً مناطقی از بدن مثل گونه ها، بینی، گوش ها، انگشتان و پنجه ی پا بیشتر در معرض سرمازدگی هستند. علائم پیش از سرمازدگی كامل در پوست، به صورت سفید شدن و بی حس شدن است. در صورت بروز این علائم باید اقدامات زیر را انجام داد: 1- فوراً كودك را به داخل منزل بیاورید. 2- همه ی لباس های خیس را از تن كودك در آورید. 3- قسمت های سرمازده ی بدن را درون آب گرم (نه آب داغ) فرو ببرید تا حس این اعضا برگردد. در سرمازدگی كامل، پوست به رنگ سفید در می آید، حالت مومی دارد و بی حس و سفت است. [h=2]سرمازدگی یك مورد اورژانسی است و به اقدامات زیر نیاز دارد:[/h]1- فرد سرمازده را به داخل خانه بیاورید. 2- لباس های او را عوض كرده و لباس خشك و گرم بپوشانید. 3- فوراً بیمار را به بیمارستان برسانید. 4- تا رسیدن به بیمارستان مایعات گرم به او بخورانید. 5- اعضاء سرمازده را درون آب گرم با دمای حدود 100درجه فارنهایت فرو ببرید یا به مدت 30 دقیقه كمپرس گرم كنید. اگر آب گرم در دسترس نیست، او را به آرامی در یك پتوی گرم بپیچانید. 6- از گرمای مستقیم روی اعضای سرمازده مثل كیف آب جوش و نزدیك شدن به آتش خودداری كنید. 7- پوست سرمازده را ماساژ ندهید و برف روی پوست نمالید. 8- گرم كردن پوست ممكن است، فرد را دچار احساس سوزش كند، ممكن است پوست تاول بزند و ورم كند، یا به رنگ قرمز، آبی یا بنفش درآید. وقتی پوست به رنگ صورتی درآمد و بی حسی برطرف شد، سرمازدگی در حال بهبود است. 9- پوست سرمازده را پانسمان استریل كنید و در مورد انگشتان دست و پا، بین انگشتان را پانسمان كنید و در صورت وجود تاول، به تاول ها دست نزنید. 10- اعضاء سرمازده را با پوششی مثل پتو بپیچید تا دوباره دچار سرمازدگی نشود. تبیان
  16. yasi

    مراقبت از زانوها

    [h=1]مراقبت از زانوها [/h] زانو، از اندام های حساس و مهم بدن است که در پیاده روی و انواع ورزش ها نقش حساسی داشته و سلامت و قوت آن، ما را در انجام کارهای روزمره و انجام انواع ورزش توانمند می سازد. [h=2]نکاتی چند برای مراقبت از زانوها:[/h] - زانوها نیاز به حرکت دارند. تحرک، به تغذیه مفصل، حفظ قدرت عضلانی و دامنه حرکتی زانو کمک می کند . - اگر به کارهایی اشتغال دارید که ناگزیرید برای مدتی طولانی روی صندلی بنشینید، ساعتی یک بار از جای خود برخیزید و پنج دقیقه راه بروید. همچنین هنگام نشستن می توانید پاشنه های پا را از روی زمین بلند کنید یا زانوها را صاف نگه دارید. - افرادی که ناچارند مدتی طولانی بایستند، باید ساعتی چند بار زانوهای خود را خم کنند. همچنین توصیه می شود که در طول روز، چند بار روی پاشنه پا بایستند و چند قدم راه بروند. این افراد به منظور پیشگیری از زانو درد، باید از روش های تقویت کننده زانو استفاده کنند. - بیمارانی که برای مدتی طولانی بستری بوده اند و قادر به راه رفتن نیستند، باید در طول روز حداقل سه بار انقباضات یا ورزش های ایستایی زانو را انجام دهند. - هنگام خوابیدن به صورت طاق باز، بالش را زیر زانوهای خود قرار دهید. چنانچه به پهلو می خوابید، بین زانوها بالشی قرار دهید، اما اگر عادت دارید که بر شکم بخوابید، ( که عادت نادرستی است و از منظر اسلام نیز مکروه می باشد ) بالش را زیر ساق ها بگذارید. با انجام منظم ورزش های تقویتی و کششی، قدرت عضلانی و انعطاف پذیری بافت های اطراف مفصل را بهبود ببخشیده و از بروز ضایعات زانو پیشگیری نمایید. همچنین سعی کنید حرکات زانو را در دامنه کامل انجام دهید. این کار به حفظ دامنه کامل حرکتی مفصل کمک می کند. - ورزش های زانو را ابتدا با تعداد کم( پنج بار) و دو بار در طول روز شروع کنید و با بهبود وضعیت جسمانی، تعداد و دفعات تکرار آن را افزایش دهید. -توصیه می شود که در مراحل ابتدایی، در هرجلسه یک حرکت ورزشی انجام دهید و اگر حرکتی موجب ناراحتی شما شد، از انجام آن خودداری کنید. -از انجام ورزش هایی که موجب درد ، ناراحتی و تورم زانو می شود، خودداری کنید، اما باید بین درد مفصلی و درد عضلانی که در مراحل اولیه تمرینات ورزشی بروز می کند، تمایز قائل شوید. دردهای عضلانی معمولاً به طور تأخیری ، یعنی چند ساعت پس از انجام تمرینات بروز می کنند . این دردها ، به مرور زمان با تداوم برنامه ورزشی از بین می رود. -اگر افزایش وزن دارید، با برنامه های مناسب ورزشی و غذایی ، وزن خود را کاهش دهید. به خاطر داشته باشید که کاهش وزن موجب کاهش فشار وارده بر مفصل می شود. -از انجام اعمالی نظیر بلند کردن اجسام بسیار سنگین و حمل بار به مدت طولانی اجتناب کنید، زیرا این کار فشار زیادی بر زانوها وارد می سازد . اگر ناگزیر به حمل اجسام سنگین هستید، عضلات زانو را با ورزش تقویت کنید و بین فعالیتهای خود، زمانی را به استراحت اختصاص دهید. تبیان
  17. [h=1]5 باور غلط و شایع درباره مراقبت از مو[/h] موضوع شایعه سازی و بیان حرف هایی که هیچ پایه علمی ندارد، در هر زمینه ای که باشد به مردم ضرر می رساند اما مشکل بزرگ، حرف و حدیث هایی است که در حوزه سلامت مردم بیان می شود و دهان به دهان می چرخد... این حرف ها کم کم به شکل باورهای غلطی درمی آید که در ذهن مردم جا خوش می کند و به آنها و نسل های بعد آسیب می رساند. تنها راه رهایی و علاج هم اطلاع رسانی درست است. http://www.beytoote.com/images/stories/attire/ar4-2436.jpg [h=1][/h][h=4]1 - شستشوی زیاد باعث ریزش مو می شود[/h]اصلاحیه : شستشوی زیاد مو باعث ریزش مو نمی شود ولی اگر مواد شوینده مناسب به کار نرود، ممکن است باعث آسیب به مو و اختلال در ظاهر آن مانند خشکی، خشونت و موخوره شود. با قطع مصرف شوینده نامناسب، مشکل رفع می شود. [h=4]2 - شستن سر با صابون بهتر از شامپو است[/h]اصلاحیه: اصولا صابون برای بدن و شامپو برای موی سر است. به خصوص صابون های سنتی که pH قلیایی دارند، باعث آسیب به مو می شوند و نباید استفاده شوند. [h=4]3 - تراشیدن موی سر با تیغ باعث ضخیم شدن و افزایش تعداد مو می شود[/h]اصلاحیه: تراشیدن مو با تیغ تاثیر اثبات شده ای در افزایش ضخامت یا تعداد مو ندارد. تنها عامل ایجاد این باور غلط، این است که چون با تیغ مو از ریشه در نمی آید و مقطع کلفت آن زود از پوست خارج می شود، بعضی تصور می کنند موها ضخیم روییده است. [h=4]4 - کندن موهای سفید باعث بیشتر شدن تعداد آنها می شود[/h]اصلاحیه: کندن موهای سفید به هیچ وجه باعث افزایش تعداد آنها نمی شود و نبود رنگدانه در موی سفید شده، عامل بی رنگی آن است. [h=4]5 - قطع مصرف محلول ماینوکسیدیل باعث افزایش ریزش مو می شود[/h]اصلاحیه: محلول ماینوکسیدیل یک داروی موضعی است و بدیهی است که تا زمانی که استفاده شود، (بعد از چند ماه) باعث توقف ریزش مو می شود اما زمانی که مصرف آن قطع شود، ریزش مو دوباره آغاز خواهد شد ولی باعث افزایش ریزش مو نمی شود.
  18. negar

    مراقبت های بعد از سوراخ کردن گوش

    یک متخصص گوش، حلق و بینی گفت: رعایت بهداشت، استفاده از پماد، عدم*تماس موضع با آب و انتخاب گوشواره*های سبک از مهم*ترین نکات بعد از سوراخ کردن گوش است همچنین نباید قسمت*های غضروفی گوش را سوراخ کرد چون به عفونت* غضروفی منجر می*شوند. مهتاب ربانی اناری در گفت*وگو با خبرگزاری فارس، اظهار کرد: برای سوراخ کردن گوش محدوده سنی خاصی وجود ندارد و امروزه با وجود دستگاه*های خاصی که برای سوراخ کردن گوش موجود است، استفاده از روش سنتی مرسوم نیست. این متخصص گوش، حلق و بینی گفت: به هر حال رعایت بهداشت و ضد عفونی کردن محل سوراخ کردن گوش از مهم*ترین اقدامات است. استادیار دانشگاه علوم پزشکی تهران تصریح کرد: عموما در محل سوراخ کردن گوش -بعد از استفاده از زیورآلات -ترشحات خشک دیده می*شود که به دلیل حساسیت به فلزات -به خصوص آلیاژ*های نیکل- به وجود می*آید. وی افزود: البته ممکن است آلرژی به طلا و نقره هم در برخی افراد وجود داشته باشد. متخصص گوش، حلق و بینی تصریح کرد: با سوراخ کردن گوش زخم کوچکی در ناحیه به وجود می*آید که استفاده از پماد*هایی مثل تتراسایکلین در ۲۴ تا ۴۸ ساعت اولیه به مدت حداقل ۳ بار در روز می*تواند کمک*کننده باشد. ربانی اناری ادامه داد: اگر بعد از ۲۴ ساعت میزان درد افزایش پیدا کرد یا در محل سوراخ شدن قرمزی و تورم به وجود آمد مراجعه به پزشک الزامی است؛ چراکه نیاز به آنتی*بیوتیک خوراکی احساس می*شود. استادیار دانشگاه علوم پزشکی تهران به افراد پیشنهاد کرد: از گوشواره*های خیلی سنگین استفاده نکنند؛ چراکه این امر باعث می*شود نرمه گوش کشیده شود و سوراخ تعبیه شده بزرگ شود و مشکل زیبایی به وجود آید. این استاد دانشگاه ادامه داد: قسمت*های غضروفی گوش نباید دستکاری و سوراخ شوند، چون گاهی اوقات به عفونت*های غضروفی منجر می*شوند که در موارد پیشرفته کار به جراحی و تخلیه چرک می*انجامد.
  19. 1-استفاده نکردن از روغن روی صورت؛ استفاده از روغن باعث کاهش تولید چربی پوست می شود. تمیز کردن بیش از حد پوست باعث تحریک غده چربی و تولید چربی بیشتر می شود اما استفاده از روغن تاثیر عکس خواهد داشت و تولید چربی را کند می کند؛ در نتیجه پوست کمتر ظاهر چرب پیدا می کند. 2-مصرف بیش از حد کورتیزون از کورتیزون برای رفع جوش ها و درمان گزیدگی حشرات استفاده می شود. اگرچه کورتیزون های ملایم مانند «کورتید» و «کورتیزون» قرمزی و ورم را تسکین می دهد اما باید یادآوری کرد که استعمال طولانی مدت آن سبب می شود که پوست به آن عادت کند. با عادت کردن پوست به کورتیزون برای مهار کردن التهاب ها، باید دوز بیشتری از دارو را استفاده کرد. 3-خشک نکردن برس های آرایشی اگرچه همه ما می دانیم که برس ها باید هفته ای یک بار یا حداقل ماهی یک بار شسته شود، اما اشتباه دیگری می کنیم و آن این که برس را برای استفاده خشک نمی کنیم. 4-خوردن آب به جای غذاهای مایع هزاران بار این جمله را شنیده اید که باید روزی حداقل ۸ لیوان آب بخورید. اما بدن آب زیادی را در خود نگاه نمی دارد 5-مصرف خودسرانه داروها و خرید دارو بدون نسخه پزشک متخصصان پوست می توانند داروهایی برای رفع ناراحتی های پوستی متعدد مانند آکنه و... را تجویز کنند و مصرف آن برای چندین ماه مانعی ندارد.
×
×
  • اضافه کردن...