مزیت یک ذهن رویاپرداز

[ghasedak]

مزیت یک ذهن رویاپرداز

 

http://www.thinkingacademy.org/cache/multithumb_thumbs/b_250_200_16777215_00_images_stories_article-1_wandering_mind.jpg

دانشمندان دانشگاه برایلان برای اولین بار تشریح کردند در حالی که رویاپردازی باعث فرار ذهنی از کارهای خسته کننده می شود، به صورت خودکار باعث بهبود همزمان عملکرد هم می شود.

 

چه چیزی باعث رویاپردازی ذهن می شود؟

برای اولین بار پژوهشگران دانشگاه برایلان ثابت کردند که یک انگیختار بیرونی عمومی، غیر مرتبط با ادراک حسی، منجر به یک نوع خاصی از فعالیت های شناختی می شود. در این آزمایش، شرکت کنندگان در معرض تحریک جریان مستقیم ترانس – جریان الکتریسیته ضعیف، غیرمهاجم و بدون درد – برای تحریک برخی از نواحی مغزشان قرار گرفتند. در حین آزمایش، از شرکت کنندگان خواسته شد تا اعدادی که روی صفحه نمایش، ظاهر می شدند را دنبال و واکنش دهند. هچنین از آنها خواسته شد که به یک «کاوشگر اندیشه» که گاهی بر صفحه ظاهر می شد و در این مورد بود که تا چه اندازه به اعداد تمرکز کرده اند هم بر اساس نمره یک تا چهار، نظر دهند.

 

ارتباط مغز- رویاپردازی

نواحی مغزی که پژوهشگران تحریکش می کردند به صورت تصادفی انتخاب نمی شد بلکه تمرکز بر لوب پیشانی بود که دلالت بر رویاپردازی داشته و همچنین مکان مرکزی کنترل بر شبکه های اجرایی است که اجازه می دهد آینده را برنامه ریزی و نظم داد. این نقطه ای است که پژوهشگران حدسمی زدند ارتباط بین مغز و رویاپردازی را برقرار کند.

برای مقایسه، پژوهشگران قشر اکسیپیتال ه مرکز پردازش تصویری در پشت مغز- را هم به شکل مشابه ای و در آزمایشی جداگانه تحریک کردند. همچنین گروه های کنتری داشتند که تحریکی روی مغز آنها صورت نگرفت. نتیجه تاییدی بر آزمایش های پیشین که قشر پیشانی مغز، مرتبط با رویاپردازی می باشد.

 

ظرفیت شناختی بهبود یافته ذهن رویاپرداز

در یک یافته غیر منتظره، این آزمایش نشان داد که چقدر رفتار یک ذهنرویاپرداز که با یک انگیختار بیرونی تولیده شده است نه تنها توانایی فرد را در موفقیت یک کار محول شده کاهش نمی دهد بلکه آن را بهبود هم می دهد. پژوهشگران معتقدند که نتیجه ممکن است از یک همگرایی در یک ناحیه مغزی بین مکانیزم کارکرد اجرایی کنترل افکار و فعالیت افکار آزاد ناشی از رویاپردازی هم زمان و هدایت شده ، حاصل آمده باشد.

در طی 15-20 سال گذشته، دانشمندان نشان داده اند که برخلاف فعالیت عصبی ناحیه ای مرتبط با کارهای خاص، رویاپردازی دربرگیرنده شبکه عصبی گسترده ای است که بسیاری از بخش های مغز را در بر می گیرد. این دربرگیرندگی سراسر مغزی بر روی خلاقیت و مود و حتی توانایی ماندن روی وظایف وقتی که مغز از رویاپردازی خارج می شود تاثیر می گذارد.

در حالی که به صورت عمومی فرض می شود که ظرفیت توجه کردن، محدود است اما این پژوهش نشان داد که واقعیت می تواند پیچیده تر باشد.

 

مترجم: حمید همتی برگرفته از آکادمی تفکر