رفتن به مطلب

جلوگیری از بوی بد عرق


yasi

ارسال های توصیه شده

[h=1]جلوگیری از بوی بد عرق

[/h]

 

 

استفاده از مواد ضد عرق و ضد بو (دئودرانت ها و مام ها) باعث کوچک شدن سلول های عرق می شوند و ترشحات عرق را کم می کنند، لذا استفاده از مواد مذکور که دارای نشان استاندارد و تاییدیه باشند، در بر طرف کردن بوی بد عرق تاثیر به سزایی خواهند داشت.

 

 

دکتر غلامحسین غفارپور، متخصص بیماری های پوست و مدیر گروه پوست دانشگاه علوم پزشکی ایران در گفت و گو با ایسنا واحد علوم پزشکی ایران اظهار داشت: پوست بدن در تنظیم دمای بدن تاثیرگذار است. پوست از طریق مغز، فرمان ترشح عرق را به غدد عرق صادر می کند و با تعریق آب بدن، گرمای درونی آن خارج شده و به این ترتیب با حفظ دمای داخلی، از اعضای درون بدن محافظت می شود.

وی با اشاره به این که در بدن هر انسان بین یک میلیون و 600 تا چهار میلیون غده ی عرق موجود است، افزود: برخی از غدد چربی به نام « آپوکرین » در برخی نقاط بدن، از جمله زیر بغل به وفور وجود دارند و باعث بوی بد زیر بغل می شوند.

دکتر غفارپور ادامه داد: ترشحات این غدد بی رنگ و بو هستند، اما وقتی زیر بغل فرد قرار می گیرند، پروتئین آنها تحت تاثیر یک سری از باکتری ها تجزیه شده و بوی بد را به وجود می آورند.

http://img1.tebyan.net/big/1385/12/2623130107101410824613078562145116942145.jpg

 

استحمام روزانه برای از بین بردن میکروب ها، استفاده از مواد ضد عرق و ضد بو و همچنین تعویض لباس ها به صورت روزانه مناسب ترین راه از بین بردن این مشکل خواهد بود.

 

 

 

این متخصص بیماری های پوست همچنین در خصوص بوی بد پا در افراد اظهار داشت: کف پا از وجود این غدد چربی عاری است، اما دارای یک لایه شاخی ضخیم است که در خارجی ترین بخش پا قرار دارد. این بخش که پروتئینی است تحت تاثیر همان فرآیند زیر بغل قرار گرفته و پس از تجزیه، باعث ایجاد بوی بد پا می شود.

وی در خصوص از بین بردن و جلوگیری از ایجاد این مشکل در افراد توصیه کرد: بهتر است لایه شاخی این قسمت از پا، روزانه بوسیله سنگ پا تراشیده شود، چرا که پروتئین های این ناحیه منبع تغذیه مناسبی برای میکروب ها هستند. همچنین استفاده از جوراب های نخی و کفش های چرم با کف مناسب از ایجاد بوی بد پا جلوگیری می کند.

تبیان

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[h=1]چرا عرق میکنیم؟

[/h]در روزگار کولرهای گازی، هنوز پیچیدهترین سیستم خنک کننده در دنیا بر مبنای عرق کار میکند.

http://img1.tebyan.net/big/1386/06/151115222199188206111181120649424110738247231.jpg

حدود یک دهه پیش، وقتی بحث لایه ازن و سوراخهای آن موضوع روز بود، CFC (یک نوع گاز گلخانه ای) بهعنوان یکی از دشمنان اصلی این لایه معرفی میشد. تا آن زمان از این گاز به عنوان خنککننده در بیشتر سیستمهای سرمایشی مثل یخچالها و انواع کولرهای گازی استفاده میکردند.

تلاش دوستداران محیط زیست باعث شد تا در عرض چند سال، این گاز از چرخه صنعت حذف شود. اما بدن انسان و بعضی جانداران دیگر، از مایع خنککنندهای استفاده میكند که بهرغم بوی گاه نامطلوباش، هیچ آسیبی به طبیعت وارد نمیکند.

خودتان را گرمایی میدانید یا سرمایی؟ جوابتان هرچه باشد، فرق چندانی نمیکند چون از لحاظ علمی، بدن انسان اصولا گرمایی است. دمای بدن انسان حتی اگر به بیش از 10 درجه سانتیگراد پایینتر از دمای معمول آن ( 37 درجه) برسد، باز هم امکان جان سالم بهدر بردن وجود دارد، اما بیشتر از 3 درجه تب، فعالیتهای مغز را دچار مشکل میکند.

پزشکان 43 درجه سانتیگراد را حد بالای دمای قابل تحمل برای اعضای داخلی بدن میدانند. این حساسیت به گرما، اهمیت زیاد و حیاتی وجود یک سیستم خنککننده داخلی را برای بدن انسان نشان میدهد؛ سیستمی که هم گرمای ناشی از سوخت و ساز داخلی و هم گرمای جذبشده از محیط را دفع کند.

 

در بسیاری از حیوانات، وظیفه تهویه و خنک کردن بدن، بیشتر بر عهده موها و پرهای سطح بدن آنهاست، اما برای انسانی که دیگر در مقایسه با سایر پستانداران موی چندانی برایش باقی نمانده، خالق طبیعت، سیستم هوشمندانهای را تعبیه کرده است؛ تعریق.

شاید اغراق به نظر برسد، اما در کنار مواردی مثبت (مانند خون)، عرق - این مایع نهچندان دوستداشتنی که همه به دنبال خلاصشدن از دست آن هستند - را میشود جزء مایعات حیاتی بدن انسان بدانیم.

در دمای متعادل و بدون فعالیت بدنی خاص، ما عرق نمیکنیم چراکه گرمای اضافی ناشی از سوخت و ساز مواد غذایی در بدن، از طریق مویرگهای سطحی پوست دفع میشود. تبخیر آب از سلولهای پوست هم کمی به خنک شدن بدن کمک میکند.

اما وقتی بدن از وضعیت آرام خارج میشود و شروع به فعالیت میکنیم، گرمای تولیدشده در عضلات، بیشتر از آن است که از طریق هوا جذب شود. مشابه این وضعیت، وقتی است كه دمای هوا از حدود 32 درجه سانتیگراد بالاتر برود؛ در این حالت پوست بهجای دفع گرما، شروع به جذب گرما میکند.

در این مواقع آژیر خطر در مغز به صدا درمیآید. به فرمان مغز، شیر غدد عرقساز باز شده و جریان عرق به نجات ما میآید. تبخیر عرق، گرمای پوست را میگیرد و باعث خنک شدن بدن میشود.

عوامل موثر بر الگوی عرق کردن را در مطلب بعدی بیان می کنیم.

 

 

تبیان

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[h=1]عوامل مؤثر بر میزان عرق کردن

[/h]http://img1.tebyan.net/big/1386/06/961731462468012116135171222151901598115157.jpg

میزان تعریق آدمهای مختلف میتواند بسیار متفاوت باشد. عواملی مانند سن، نژاد، جنسیت، وزن و شکل بدن در الگوی عرقکردن مؤثر هستند. به طور معمول یک انسان بیش از 2 میلیون غده عرقساز دارد، اما در بعضی افراد، این عدد به 4 برابر هم میرسد.

مردها معمولا بیشتر از زنها در مقابل تغییرات دمایی مقاوم هستند، اما نه برای همیشه. از 60 سالگی به بعد، در هر دو جنس مقدار تعریق کم میشود. برای همین است که در مواقع گرم سال، افراد مسن در معرض خطر بیشتری قرار میگیرند.

 

همچنین احساسات و حالات رفتاری(مانند خجالت، عصبانیت، ترس و...) هم به شدت در مقدار عرق کردن یک فرد تاثیر دارند.

[h=2]گرم شدن زمین

[/h]بالا گرفتن بحثهای مربوط به گرم شدن زمین، این سؤال را برای بعضیها بهوجود آورد که در صورت بالا رفتن دائمی دمای محیط زندگی، آیا سیستم خنککننده بدن انسان باز هم میتواند به خوبی کار کند؟ تحقیقات نشان میدهد که در چنین شرایطی هم سیستم تعریق بهنوعی خود را با اوضاع سازگار میکند.

این امر در ورزشکارانی که در هوای گرم تمرین میکنند، دیده شده است. در این افراد، بعد از چند روز تمرین، بدن با تنظیم مقدار نمک دفع شده از طریق عرق، دوباره دمای مناسب را برای خودش بهوجود میآورد.

[h=2]زیر پوست سرد

[/h]خوب تیتر زدن اصولا کار سختی است، اما وقتی قرار است درباره موضوع ناخوشایندی مثل عرق تیتر بزنی، قضیه تبدیل میشود به چیزی شبیه قند مکرر. کلمه «عرق» با توجه به معانی و کاربردهای مختلف آن، عمدتا در زبان ما بار معنایی مثبتی ندارد. اگر در ادبیات فارسی هم بگردیم، شاید تنها نوع قابل قبول عرق (به معنی ترشح بدن)، عرق جبینی باشد که با کدیمین همراه شده باشد.

یکی از انواع مذموم عرق در فرهنگ ایرانی، عرق سرد است. این عرق معمولا نشانه شرمساری و خجالت بهحساب میآید. این عقیده چندان بیراه نیست، اما بیایید کمی علمیتر به ماجرا نگاه کنیم.

تركیب وصفی «عرق سرد» دچار نوعی تناقض است. به طور معمول، گرما عامل اصلی تعریق است اما عرق سرد- که بیشتر در شبها ترشح میشود و ما هنگام بیدار شدن متوجه آن میشویم- نشانه مسائل دیگری به جز گرماست.

در منابع پزشکی، 54 علت را برای ترشح عرق سرد ذکر کرده اند. اما شاید رایجترین دلیل این حالت، استرس و نگرانی است. ربط دادن عرق سرد به ندامت و سرافکندگی هم به همین جا برمیگردد.

بعضی وقتها، حتی درگیریهای ذهنی و مشکلات روزمره هم میتوانند زمینهای برای بروز عرق سرد باشند. پس اگر شبها خیس و لرزان از خواب بلند میشوید، بررسی کنید كه چقدر درگیر فشارهای روانی و مسائل اضطرابزا هستید.

http://img1.tebyan.net/big/1386/06/14225421010447211272997176109214134210237190.jpg

بهجز دلایل روانی، بیماریها و مشکلات جسمی زیادی هم وجود دارند که عرق سرد از نشانههای آنهاست. بیماریهای عفونی مانند آنفلوآنزا از این جمله هستند. در این مواقع، عرق سرد با تب و لرز همراه میشود. این حالت را بیشتر ما هنگام گلودردهای چرکی تجربه کردهایم. دردهای شدید، به خصوص حملات میگرنی هم میتوانند باعث عرق سرد شوند.

شوک دریازدگی، اختلالات هورمونی، یائسگی و اختلالات سیستم ایمنی از دیگر عوامل ایجاد عرق سرد هستند. در موارد نادر، عرق سرد ممکن است نشانه مالاریا یا هوچکین (نوعی سرطان غدد لنفاوی) باشد.

اما علاوه بر آنچه گفته شد، گاهی عرق سرد علامت یک فوریت پزشکی است و ممکن است نشانه گرفتگی شدید قلب یا عروق یا همان سکته خودمان باشد. پس اگر سابقه درد سینه داشتهاید، به همراه ترشح عرق سرد به پزشک مراجعه کنید. بعضی دیگر از مشکلات عروقی مانند فشار خون پایین یا خونریزی داخلی هم گاه با عرق سرد خودشان را نشان میدهند.

به طور كلی عرق سرد نشانه ی چیز خوبی نیست. به همین دلیل پزشكان میگویند در صورت بروز این حالت و تداوم آن، انجام معاینات دقیق لازم است.

[h=2]کمتر، بهتر نیست

[/h]در هوای گرم و زیر آفتاب سوزان، کمتر پوشیدن الزاما به خنک شدن بیشتر منجر نمیشود. در یک تحقیق نظامی، گروهی از داوطلبان روی جعبههای چوبی در صحرای کالیفرنیا نشانده شدند، در حالی که بعضی لباس معمولی خاکیرنگ نظامی پوشیده بودند، بعضی پیراهن آستین کوتاه و شلوار کوتاه و بعضی تقریبا برهنه بودند.

سربازان نیمه برهنه 30 درصد بیشتر از بقیه عرق میکردند. با توجه به سکون و عدم فعالیت افراد، این نتیجه نشان میدهد پوست برهنه ممکن است بیشتر گرما را جذب کند.

 

تبیان

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

  • 3 هفته بعد...

[h=1]پیشگیری از بوی بدن

[/h]آیا تا کنون کار سنگینی انجام داده اید که بعد از چند دقیقه متوجه بوی ناخوشایندی از طرف بدن خود شوید؟

http://img1.tebyan.net/big/1387/04/21626217229417813325514524422654124184239158.jpg

بروم هیدروزیس(bromhidrosis) یا بوی بد بدن اصولا در زمان بلوغ اتفاق می افتد، زیرا ترشح هورمون هایی به نام آندروژن در بدن افزایش می یابند. این هورمون ها تا زمان بلوغ غیر فعال هستند و به همین دلیل بوی عرق بدن در زمان کودکی مشکل ساز نیست.

عرق بدن به تنهایی بدون بو است، اما باکتری ها از آن به عنوان محیط کشت استفاده نموده و سریعا شروع به تکثیر می کنند. بنابر این آنچه شما استشمام می کنید، نتیجه تکثیر باکتری روی سطح بدن است و چقدر آزاردهنده و ناخوشایند.؟!

زمانی که شما کاری انجام می دهید، یا در گرما و آفتاب حرکت می کنید بدن شما عرق می کند. تعریق فرآیندی برای تنظیم دمای بدن است. زمانی که این عرق، محیطی برای تکثیر باکتری ها شود، ایجاد بوی بد و ناخوشایند می کند.

بهترین روش برای مبارزه با بوی بدن پیشگیری از وقوع آن است و برای بسیاری از افراد رعایت صحیح بهداشت، یعنی شست وشوی مرتب بدن و استفاده از مواد ضد تعریق، کفایت می کند.

 

 

[h=2]چرا پاها بو می گیرد؟ [/h]تنها زیر بغل محل ایجاد بوی ناخوشایند نیست، بلکه هر نقطه از بدن که فضایی مرطوب، تاریک و مناسب برای رشد باکتری باشد، نیز ایجاد بوی ناخوشایند می کند؛ مثل کشاله ران و پاها. بنابراین بهتر است بدن خود را با کیسه حمام و صابون مرتب شست و شو دهید، به خصوص مناطقی از بدن که مستعد تعریق است. این امر مانع از تولید بوی ناخوشایند در بدن می شود.

به خاطر داشته باشید پای بد بو باعث ایجاد کفش بد بو می شود. بنابراین علاوه بر شست و شوی پا، از مواد ضد عفونی کننده و ضد بو نیز در کفش خود استفاده کنید.

[h=2]راه مبارزه با بوی بدن: [/h]اگر می خواهید از بوی بدن در آسایش باشید، نکات زیر را رعایت کنید:

1- بعد از شست و شو ی بدن با آب و صابون و خشک کردن کامل بدن، بلافاصله از مام ضد عرق(antiperspirant) برای زیر بغل خود استفاده کنید.

به خاطر داشته باشید که دئودورانت ها(deodorant) مانع تعریق نمی شوند، بلکه مانع متصاعد شدن بوی بدن می شوند. در حالی که ضد تعریق ها(antiperspirant) مواد شیمیایی هستند که تعریق را کاهش می دهند. ضد تعریق ها در اکثر موارد حاوی دئودورانت نیز هستند که بوی بدن را دفع می کند.

2- زیر بغل خود را خشک نگه دارید، زیرا باکتری ها در محیط های خشک به سختی رشد می کنند.

3- از محلول پراکسید هیدروژن و آب برای مبارزه با بوی بدن استفاده کنید. جهت ساختن این محلول، یک قاشق چای خوری از پراکسید(3 درصد) را با یک فنجان آب ترکیب کنید. سپس این محلول را در نقاط مستعد تعریق استفاده کنید. این محلول باکتری های مولد بو را از بین می برد.

4- اگر عامل اصلی تعریق شما کار کردن است، بهتر است لباس های کار خود را مرتب شستشو دهید، زیرا لباس های آغشته به عرق نیز می تواند محلی برای رشد باکتری باشد.

5- رژیم غذایی خود را تغییر دهید. بعضی از غذاهای چرب، روغن ها و یا بعضی از چاشنی های قوی مثل سیر ، زردچوبه و پیاز می توانند از منافذ پوست تراوش کرده و بوی بد بدن را ایجاد کنند. بهتر است برای تغییر رژیم غذایی موثر با پزشک تغذیه مشورت کنید.

6- اگر به طور کلی زیاد عرق می کنید، با پزشک خود در میان بگذارید. روش های درمانی زیادی برای مبارزه با این مسئله وجود دارد. همچنین مشکلات پزشکی خاصی می توانند منجر به تعریق زیاد شوند که پزشک می تواند ضمن تشخیص علت، درمان موثری نیز برای رفع آنها تجویز کند.

7- مرتبا موهای زاید زیر بغل را اصلاح کنید تا از تجمع باکتری و در نتیجه تولید بوی ناخوشایند جلوگیری کنید.

در بعضی از جوامع داشتن بوی بدن امری طبیعی و قبول شده است. اما در بسیاری از جوامع امروزی این امر ناپسند و ناخوشایند است و باعث ناراحتی و اجتناب اطرافیان می شود. در حقیقت بسیاری از مذاهب، توصیه های جدی در مورد حفظ پاکیزگی و رعایت بهداشت دارند.

بهترین روش برای مبارزه با بوی بدن پیشگیری از وقوع آن است و برای بسیاری از نوجوانان رعایت صحیح بهداشت، یعنی شست وشوی مرتب بدن و استفاده از مواد ضد تعریق، کفایت می کند.

 

 

تبیان

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

بایگانی شده

این موضوع بایگانی و قفل شده و دیگر امکان ارسال پاسخ نیست.

×
×
  • اضافه کردن...